Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Op 53/16 oddalił skargę R. G. (dalej jako: skarżący, strona) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.
Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, zaskarżył powyższy wyrok w drodze skargi kasacyjnej wniesionej w dniu 10 sierpnia 2016 r.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł oraz uzupełnienie skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Odpisy powyższych zarządzeń (przesłane w jednej przesyłce pocztowej) zostały doręczone upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika strony w dniu 22 sierpnia 2016 r., co pracownik ten poświadczył pieczątką A wraz ze swym podpisem (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 176 akt sądowych).
W terminie do wykonania ww. wezwań pełnomocnik uiścił wymagany wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł, natomiast nie wykonał wezwania Sądu w zakresie usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej uzupełnienie o złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, że stosownie do treści art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", poza wymaganiami, o których mowa w § 1 tego przepisu, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zgodnie natomiast z postanowieniami art. 177a P.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na treść przytoczonych powyżej przepisów oraz w związku z faktem, że we wniesionej skardze kasacyjnej nie zawarto wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie bądź też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, jak też nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego – zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 176 akt sądowych) wynika, że odpisy ww. wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, zostały doręczone upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika strony w dniu 22 sierpnia 2016 r., co pracownik ten poświadczył pieczątką A wraz ze swym podpisem (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 176 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem 29 sierpnia 2016 r.
W terminie do wykonania ww. wezwań został uiszczony wymagany wpis od skargi kasacyjnej (k. 177 akt sądowych), natomiast nie dopełniono drugiego z nałożonych obowiązków procesowych, tj. nie złożono wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że pełnomocnik strony w terminie otwartym do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej nie uzupełnił drugiego ze wskazanych braków formalnych. W takiej sytuacji zastosowanie musi znaleźć przepis art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd w pkt 1 sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 § 2 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. Orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.