Uzasadnienie
Skargą z dnia 21 lipca 2014 r. "A" Spółka z o.o. Spółka Komandytowo – Akcyjna w O. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 15 lipca 2014 r., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.
W podstawach prawnych decyzji organów podatkowych obu instancji powołano m.in. art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k, art. 1a pkt 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) oraz art. 2 ust 1 i 2 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s.11). Organ odwoławczy podzielił przy tym pogląd organu pierwszej instancji, że każda zmiana umowy spółki komandytowo – akcyjnej, uznawanej na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych za spółkę osobową, związana z wniesieniem lub podwyższeniem wkładu, rodzi obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, a podstawę opodatkowania stanowi suma wszystkich wkładów, tak wniesionych na kapitał zakładowy jak i na kapitał zapasowy. Tym samym odmówi uznania spółki komandytowo – akcyjnej za spółkę kapitałową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Kr 188/13) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE") z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści:
- 1) "Czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy?",
- 2) "W przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów?".
Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). W konsekwencji postępowanie prowadzone przed tym Sądem jest postępowaniem, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W ocenie tut. Sądu odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytania prejudycjalne (sprawa o sygn. C – 357/13) może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornych między stronami. W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania w sprawie zawisłej przed tut. Sądem do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia wstępnego, występującego w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.