Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 2 sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pobranego świadczenia z tytułu emerytury w ramach ubezpieczenia społecznego rolników zaskarżoną przez B. S. Następnie skarżący na, sporządzonym w dniu 28 grudnia 2010 r., urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – zwanej dalej p.p.s.a., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Odnośnie swojej sytuacji rodzinnej, majątku i dochodach skarżący oświadczył, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, mieszka w lokalu mieszkalnym po zmarłej matce (postępowanie spadkowe nie zostało jeszcze zakończone) składającym się z jednego pokoju, kuchni, przedpokoju i łazienki oraz że uzyskuje dochody z tytułu świadczenia rentowego wypłacanego przez KRUS w wysokości 736 zł brutto (netto 436 zł), zaś syn nie jest mu w stanie pomóc, gdyż ma na utrzymaniu czworo małoletnich dzieci. Ponadto skarżący zaznaczył, że w związku z utratą palca stara się o uzyskanie grupy inwalidzkiej.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe wskazuje, iż przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1, pkt 2 ustawy) dotyczyć będzie osób charakteryzujących się ubóstwem w takim stopniu, że zapłata kosztów sądowych w określonej wysokości mogłaby spowodować utratę możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb egzystencji tych osób oraz ich rodzin. Oznacza to w tym przypadku, że przy rozpatrywaniu wniosku o prawo pomocy winno się uwzględniać, z jednej strony wysokość obciążeń finansowych jakie strona jest zobowiązana ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Jak bowiem zostało stwierdzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. (GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz.
8) "udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe".
Uznając za wiarygodne informacje zawarte przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy należało stwierdzić, iż w jego przypadku zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata. Referendarz sądowy uznał bowiem, że z dochodów pochodzących ze świadczenia emerytalno-rentowego w wysokości 736 zł brutto, obciążonych kosztami utrzymania lokalu mieszkalnego oraz innymi niezbędnymi dla podtrzymania egzystencji (m. in. zakup żywności, ubrań i środków higienicznych) skarżący nie jest w stanie wygenerować środki finansowe związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.