Uzasadnienie
Skargą z dnia 16 listopada 2021 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, E. i S. Ś. (dalej jako: skarżący, strony) zaskarżyli postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...], uchylającej w całości decyzję Burmistrza [...] z dnia [...]., nr [...], ustalającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2009 r. w wysokości 4.220,00 zł.
Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 246 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Do aktów poddanych kontroli sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., należą między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym - takie na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tylko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym art. 236 § 1 O.p.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w ramach postępowania wszczętego wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 246 § 1 O.p., organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z kolei w myśl art. 246 § 2 O.p., na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie. W świetle art. 237 O.p. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Użycie przez ustawodawcę partykuły "tylko" wyklucza inną możliwość zaskarżenia tego postanowienia, w tym także skargę do sądu administracyjnego. Skargi od takiego postanowienia nie przewiduje art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym przedmiotem skargi mogą być jedynie takie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii wymienionej powyżej. W szczególności na postanowienie to nie służy zażalenie, co wykazano powyżej. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w sprawie, bowiem kończąca postępowanie w sprawie będzie dopiero decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym. Nie jest to także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, bowiem postanowienie w przedmiocie wstrzymania decyzji ma charakter incydentalny, zaś istotą sprawy jest wznowienie postępowania - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2019 r. II FSK 2864/18.
Reasumując, skoro poddane kontroli sądu postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie może być ono przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zatem skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu wniesionej skargi.