Uzasadnienie
W dniu 27 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo K. N., w którym zawarł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 2 września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r.
W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z 1 lutego 2011 r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wyznaczenie doradcy podatkowego dla skarżącego, co też Sąd uczynił pismem z 2 lutego 2011 r. W odpowiedzi Krajowa Rada Doradców Podatkowych pismem z 15 lutego 2011 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącego – doradcę podatkowego E. K.. W rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w dniu 13 kwietnia 2011 r. uczestniczyła osobiście doradca podatkowy E. K.. Po zakończeniu rozprawy zapadł wyrok oddalający skargę na powołaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. W wyroku tym orzeczono również o przyznaniu pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę brutto 1.476,00 zł (w tym podatek VAT 276,00 zł).
W piśmie z 15 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego E. K. zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast w piśmie również z 15 czerwca 2011 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z § 4 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Tak sformułowany przepis oznacza, że oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Brak tego oświadczenia sprawia, iż wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jako niepełny podlega oddaleniu.
Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik skarżącej nie przedłożyła wymaganego oświadczenia, stąd też jej wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawarty w piśmie z 15 czerwca 2011 r. jako niepełny należało oddalić.
Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.