Uzasadnienie
W dniu 15 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga A. S.(dalej jako skarżący, strona) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 9 lipca 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2009 r.
Ponieważ skarga została sporządzona i podpisana przez pełnomocnika, który nie dołączył oryginału ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, a nadto nie uiszczono wpisu od skargi, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 września 2014 r. pełnomocnik strony będący radca prawnym został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) - [dalej jako: p.p.s.a.] w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 22 września 2014 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru tego wezwania (k. 38). Do dnia upływu wyznaczonego terminu tj. do 29 września 2014 r., braki skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten wynika również z przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi zatem brak formalny skargi. W myśl przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wskazać należy, iż rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy w szczególności skargi, albowiem w tym przypadku następuje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jak zaś wynika z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 22 września 2014 r. i zakreślenia 7 dniowego terminu do dokonania tych czynności, nie uzupełnił braku skargi, jak i nie uiścił żądanego wpisu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i co powoduje konieczność jej odrzucenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 138/14 i z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 577/14, dostępne na stronie internetowej NSA www.orzecznictwo.nsa.gov.pl.).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych oraz art. 220 § 3 tej ustawy, który stanowi, że sąd odrzuci skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.