Uzasadnienie
Skarżący "A" Spółka z o. o w K., działając przez pełnomocnika doradcę podatkowego S. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...], określającą kwotę różnicy podatku od towarów i usług za miesiące maj – sierpień 1998 r. do przeniesienia oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie.
Pismem z dnia 17 lutego 2004 r., doręczonym 20 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał pełnomocnika skarżącej – doradcę podatkowego S. P., do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez:
- - złożenie pełnomocnictwa procesowego,
- - uiszczenie wpisu w kwocie 334 zł w kasie Sądu lub na wskazany rachunek.
Powyższe braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać osobiście lub przez pełnomocników.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa.
Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi w myśl art. 46 § 3 i art. 57 § 1 wskazanej ustawy, stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 tejże ustawy.
Zgodnie z art. 220 cytowanej ustawy Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
W niniejszej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi, w związku z czym na podstawie art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnoszącego skargę wezwano do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, a nadto do złożenia pełnomocnictwa procesowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo wzywające do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone wnoszącemu skargę, doradcy podatkowemu S. P., w dniu 20 lutego 2004 r. Wskazane braki nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego wezwania w tym względzie.
W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 cytowanej ustawy.