Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 29 października 2014 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał K. K. i A. P. (dalej określani jako skarżący) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Reprezentacja ustanowionego adwokata dotyczyła skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 24 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu.
Orzeczenie Referendarza stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla skarżących adwokata, co też Sąd uczynił pismem z 30 października 2014 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismami z 10 listopada 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – adwokata M. J. Uczestnicząc w rozprawie w dniu 17 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżących adwokat M. J. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270) referendarz sądowy zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2015, poz. 1801) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a dotychczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 461) - zwanego dalej rozporządzeniem, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczane są na podstawie § 6.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącym zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 40.492 zł (na taką kwotę opiewa również wartość przedmiotu zaskarżenia). Stosownie do postanowień przepisu § 6 rozporządzenia (rozdział 3 rozporządzenia) przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 40.492 zł (t.j. przy wartości powyżej 10.000 zł do 50.000 zł) stawka minimalna wynosi 2.400 zł.
Zatem na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia należne wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym należało ustalić w kwocie 2.400 zł.
Z kolei przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wskazuje, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynoszą 240 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na decyzje, w których orzeczono o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników. Zaskarżona decyzja oprócz określenia zobowiązania w podatku akcyzowym zawierała również orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej skarżących jako byłych wspólników spółki cywilnej.
Tym samym należne wynagrodzenie za udział pełnomocnika w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników wynosi łącznie 2.640 zł (2.400+240).
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje podatników świadczących usługi prawnicze.
Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.