Uzasadnienie
W postępowaniu wszczętym ze skargi S. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 października 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości oraz w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi, skarżący w dniu 28 listopada 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - /dalej p.p.s.a./. W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, że skarżący nie zastosował się w pełni do wezwania skierowanego w trybie art. 255 p.p.s.a. i nie wyjaśnił w sposób niebudzący wątpliwości swojej sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej.
Odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z uzasadnieniem został wysłany na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 27 grudnia 2013 r. awizowana, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w skrzynce pocztowej (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru – k. 35 akt sądowych). Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 7 stycznia 2014 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie.
Pismem złożonym w biurze podawczym tut. Sądu w dniu 7 lutego 2014 r. skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie. W sprzeciwie domagał się umorzenia opłaty sądowej uiszczenia wpisu, wskazując na brak środków finansowych na pokrycie wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Z kolei, w myśl art. 259 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw wniesiony po terminie.
W rozpoznawanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany.
Jak wynika z akt sprawy, doręczenie skarżącemu przesyłki pocztowej zawierającej postanowienie referendarza z 19 grudnia 2013 r. odmawiające przyznania prawa pomocy nastąpiło w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a.
Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Mając zatem na uwadze treść powołanego powyżej przepisu Sąd stwierdza, że skuteczne doręczenie skarżącemu postanowienia referendarza odmawiającego przyznania prawa pomocy nastąpiło w dniu 10 stycznia 2014 r., albowiem tego dnia upłynął czternastodniowy termin od daty pierwszego awizowania, które miało miejsce w dniu 27 grudnia 2013 r. Oznacza to, że termin do wniesienia sprzeciwu, wynoszący 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, ukończył bieg w dniu 17 stycznia 2014 r. Tymczasem sprzeciw skarżącego został złożony w tut. Sądzie w dniu 7 lutego 2014 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.