Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu A Spółka z o.o. w [...] zaskarżyła uchwałę Rady Miasta Opola z 30 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia Opolskiego Programu Pomocy Przedsiębiorcom.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie do akt sądowych odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono siedmiodniowy termin, informując skarżącą, że nieusunięcie powyższego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie.
Powyższe wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze adres, tj. ul. [...],[...][...]. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 16 stycznia 2015 r. awizowana a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono na drzwiach adresata (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru). Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 26 stycznia 2015 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uzupełniono również braków formalnych skargi w żądanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) - dalej jako [p.p.s.a.]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany przez nią adres (w dniach 16 i 26 stycznia 2015 r.), nie odebrała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 30 stycznia 2015 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 30 stycznia 2015 r., wyznaczony skarżącej termin do złożenia do akt sprawy odpisu z KRS upłynął w dniu 6 lutego 2015 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu stwierdzony brak formalny nie został uzupełniony, co w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi.
W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżąca uiściła - zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2006 r. nr 45, poz. 322) - wpis w kwocie 300 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji