Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług J. T. reprezentowana przez radcę prawnego S. O. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia z dnia 23 października 2006 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w części przekraczającej kwotę 3.631,00 zł. Po uprawomocnieniu się tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpis zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 8 grudnia 2006 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 3.631,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tego zarządzenia na adres pełnomocnika strony nastąpiło w dniu 15 grudnia 2006 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy.
W dniu 20 grudnia 2006 r. dokonano częściowej wpłaty wpisu w kwocie 631,00 zł, równocześnie zwracając się z wnioskiem o rozłożenie na 6 rat miesięcznych pozostałej kwoty wpisu sądowego w wysokości 3.000,00 zł.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż możliwości uzyskania pomocy od członków rodziny uległy ograniczeniu pomiędzy datą uzyskania częściowego zwolnienia od wpisu, a wezwaniem do jego uiszczenia. Przedłożono również kartę informacyjną leczenia szpitalnego oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności M. T., syna strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, przy czym w myśl art. 214 § 1 tej ustawy do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (chyba że ustawa stanowi inaczej). W myśl art. 219 § 1 ustawy opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. przewodniczący, z zastrzeżeniem § 2 i 3, wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie o zapłatę wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 grudnia 2006 r., wobec czego termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 21 grudnia 2006 r. Bezspornym jest także, iż do dnia upływu powyższego terminu strona nie uiściła należnego od skargi wpisu w pełnej wysokości, albowiem zamiast żądanego i należnego wpisu w kwocie 3.631,00 zł uiszczono jedynie kwotę 631,00 zł.
W ślad za akceptowanym przez Sąd poglądem wyrażanym w piśmiennictwie na tle przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. H. Knysiak-Molczyk w: {T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romanowska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 605-606} należy stwierdzić, że brak uiszczenia choćby części wpisu jest równoznaczny z nieuiszczeniem tego wpisu w pełnej wysokości. Przez pojęcie "należna opłata" należy rozumieć pełną opłatę należną od danego pisma procesowego, w tym przypadku – od skargi. Wobec tego pismo procesowe nieopłacone w całości należy traktować tak, jak pismo w ogóle nieopłacone.
Należy także zauważyć, iż w obowiązującym stanie prawnym przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu od skargi na raty czy też odroczenia jego zapłaty. Argumenty pełnomocnika skarżącej podniesione w uzasadnieniu wniosku o rozłożenie na raty należnego wpisu mogły mieć zastosowanie do wniosku o zwolnienie od wpisu w ramach prawa pomocy, nie stanowią zaś podstawy do rozłożenia wpisu na raty.
Skoro zatem fakt nieuiszczenia opłaty od skargi w pełnej wysokości jest bezsporny, zaistniały podstawy do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z uwagi na odrzucenie skargi Sąd z urzędu postanowił o zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu na podstawie art. 225 p.p.s.a. Postanowiono również o zwrocie kwoty 100,00 zł nienależnie wniesionej przez stronę jako opłata za wniosek o przywrócenie terminu, gdyż pismo to nie podlega opłatom sądowym.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.