Uzasadnienie
W piśmie z 12 stycznia 2010r. M. K. zawarła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia z [...] r. Nr SKO.[...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1998 r. Postanowieniem z 1 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W wyniku złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z 13 kwietnia 2010 r. sygn. I SA/Op 86/10 przyznał prawo pomocy w całości obejmujące zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie adwokata dla skarżącej, co też Sąd uczynił pismem z 15 kwietnia 2010 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącej – adwokata P. N. W piśmie z 2 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącej P. N. zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii i oświadczeniem, że nie dokonano na jego rzecz żadnych opłat w tym względzie. W uzupełnieniu wniosku pełnomocnik przedłożył kserokopię potwierdzenia nadania skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stąd też należne wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.