Uzasadnienie
W skardze wniesionej 13 listopada 2014r. J. M. (dalej określany również jako "skarżący") zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 8 października 2014r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2012r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. skarżący cofnął wniesioną skargę, wnosząc równocześnie o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: [P.p.s.a.] sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę,
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie dopuszczalność i skuteczność cofnięcia skargi nie budzi wątpliwości. Analiza akt administracyjnych oraz treści zaskarżonej decyzji nie daje podstaw do oceny, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności, w szczególności, by zaktualizowała się jedna z przesłanek wymienionych w art. 247 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.).
Wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie to jest wynikiem obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
Nie stwierdzając okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a
W zakresie zwrotu wpisu znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi w całości.
Z tych przyczyn Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji, a o zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł jak w pkt II sentencji w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.