Uzasadnienie
Decyzją Burmistrza Tułowic z dnia 13 czerwca 2019 r. nr [...] określono Spółce z o.o. A z siedzibą w [...] oraz Spółce z o.o. B w [...] (dalej Spółka) wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie 98.710 zł.
W wyniku rozpatrzenia złożonego do tej decyzji odwołania Spółki z o.o. A, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2019 r., nr [...] utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję do tut. Sądu złożyła z zarówno Spółka z o.o. A, jak i co ma miejsce w niniejszej sprawie Syndyk masy upadłości B Spółki z o.o. w upadłości w [...], który to podniósł między innymi zarzut naruszenia art. 123 § 1 w zw. z art. 165 § 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz.900 z zm.) poprzez niezawiadomienie Zarządcy przymusowego Spółki o wniesionym w sprawie odwołaniu, a w konsekwencji pozbawienie go udziału w postępowaniu odwoławczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarga do sądu może zatem zostać wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych, co oznacza, że zawsze poprzedzona musi być odwołaniem. Powyższe potwierdza generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych stronie w administracyjnym toku instancji. Ponieważ postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości jest postępowaniem dwuinstancyjnym, w związku z tym w sytuacji, gdy w ramach decyzji Burmistrza Tułowic z dnia 13 czerwca 2019 r. nr [...] doszło do określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie 98.710 zł zarówno Spółce z o.o. A z siedzibą w [...], jak i obecnie skarżącej Spółce z o.o. B w [...], każdej z nich przysługiwało prawo do samodzielnego złożenia w swoim imieniu odwołania do tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.
Ponieważ z prawa tego skorzystała jedynie spółka A i to w wyniku rozpoznania jej odwołania zapadła obecnie skarżona przez Syndyka masy upadłości B Spółki z o.o. w upadłości w [...] decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2019 r., nr [...] zasadnym było stwierdzenie, że obecnie rozpoznawana skarga została wniesiona bez wyczerpania przez Spółkę, środków zaskarżenia jakie służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.