Uzasadnienie
Skarżący S. i E. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na wydane w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2014 r. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 czerwca 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie dopuszczenia dowodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. przedmiotową skargę odrzucił. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie dopuszczenia dowodów wydane zostało na podstawie art. 339 w związku z art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) i doręczone skarżącym w dniu 21 lipca 2014 r. Jednakże pomimo pouczenia o trybie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została ona wniesiona w dniu 17 listopada 2014 r., a zatem po upływie 30 dniowego terminu do dokonania tej czynności. Z tego powodu skarga jako spóźniona w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.
Powyższe postanowienie skarżącym zostało doręczone w dniu 19 stycznia 2015r. i zostali oni pouczeni, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jego doręczenia wraz z uzasadnianiem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarżących pouczono również, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
W dniu 24 stycznia 2015 r. S. Ś. nadał w piśmie zatytułowanym "zażalenie" sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, w której podniósł zarzut naruszenia art. 57 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Niewątpliwie zaś postanowienie o odrzuceniu skargi, jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe w danej sprawie. Zatem jedynym środkiem odwoławczym od tego orzeczenia jest skarga kasacyjna.
Zgodnie więc z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Natomiast z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych również przez doradcę podatkowego. Powołany art. 175 p.p.s.a. wprowadza przymus adwokacko – radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej co oznacza, że strona nie może sporządzić skargi kasacyjnej osobiście, oczywiście o ile nie posiada wymaganych kwalifikacji. O prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego strona została – co wyżej już wskazano - prawidłowo pouczona.
Jak z powyższego wynika skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez jedną z osób wymienione w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie posiadającą wymaganych kwalifikacji przesądza o jej niedopuszczalności. Jeżeli zatem skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem wskazanego przepisu wojewódzki sąd administracyjny winien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (postanowienie NSA z 28.01.2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Praw. 2004, nr 5 s.202)
Z przedstawionych zatem względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie powołanego art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.