Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę S. T. na decyzję ostateczną z 28 czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. wraz z odsetkami.
W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy Referendarz Sądowy w WSA W Opolu postanowieniem z 25 maja 2012 r. przyznał prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie adwokata dla skarżącego, co też Sąd uczynił pismem z 28 maja 2012 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z 19 czerwca 2012 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącego – adwokata K. P. W piśmie z 26 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego K. P. zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie tym zawarł również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii, oświadczenie o niedokonaniu na jego rzecz opłat w tym względzie oraz informację o przekazaniu skarżącemu przedmiotowej opinii.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynoszą 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Natomiast stosownie do postanowień § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł.
Jako że adwokat K. P. został pełnomocnikiem skarżącego po wydaniu wyroku przez WSA w Opolu należne mu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 180 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze. Jednocześnie mając na względzie rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy przy sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej uznano, że przyznanie wyższego wynagrodzenia byłoby nieuzasadnione.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.