Uzasadnienie
Skarżący S. i E. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 czerwca 2014 r., którym uznało ono za nieuzasadnione ponaglenie skarżących na niezałatwienie przez Burmistrza Namysłowa we właściwym terminie sprawy ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2014 r.,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. przedmiotową skargę odrzucił. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ze sformułowania art. 141 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) wynika, że ponaglenie nie stanowi środka zaskarżenia, gdyż jest swoistym środkiem procesowym, do którego nie mają zastosowania przepisy dotyczące zażaleń, a postanowienie wydane w związku z rozpoznaniem wniesionego przez stronę ponaglenia nie należy do postanowień kończących postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.".
Nie można też uznać, że postanowienie to jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, skoro jego celem jest spowodowanie jedynie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało wydane. Dlatego zaskarżone postanowienie nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego, a zatem uznać należało, że skarga jest niedopuszczalna z przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i tym samym podlega ona odrzuceniu
Powyższe postanowienie skarżącym zostało doręczone w dniu 19 stycznia 2015r. i zostali oni pouczeni, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jego doręczenia wraz z uzasadnianiem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarżących pouczono również, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
W dniu 24 stycznia 2015 r. S. Ś. nadał w piśmie zatytułowanym "zażalenie" sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, w której podniósł zarzut naruszenia art. 57 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia kończącego postępowania w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Niewątpliwie zaś postanowienie o odrzuceniu skargi, jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe w danej sprawie. Zatem jedynym środkiem odwoławczym od tego orzeczenia jest skarga kasacyjna.
Zgodnie więc z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Natomiast z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych również przez doradcę podatkowego. Powołany art. 175 p.p.s.a. wprowadza przymus adwokacko – radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej co oznacza, że strona nie może sporządzić skargi kasacyjnej osobiście, oczywiście o ile nie posiada wymaganych kwalifikacji. O prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego strona została – co wyżej już wskazano - prawidłowo pouczona.
Jak z powyższego wynika skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez jedną z osób wymienione w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie posiadającą wymaganych kwalifikacji przesądza o jej niedopuszczalności. Jeżeli zatem skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem wskazanego przepisu wojewódzki sąd administracyjny winien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (postanowienie NSA z 28.01.2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Praw. 2004, nr 5 s.202)
Z przedstawionych zatem względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie powołanego art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.