Uzasadnienie
Skarżący S. i E. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na wydane w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2014 r. postanowienie Burmistrza Namysłowa z dnia 9 maja 2014 r. o odmowie wydania z akt uwierzytelnionych kopii dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. przedmiotową skargę odrzucił. W uzasadnieniu Sąd m. in. wskazał, że postanowienie o odmowie wydania z akt dokumentów wydane na podstawie art. 178 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, bo nie ma waloru postanowienia o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną tego rodzaju postanowień. Z tych przyczyn wniesiona skarga jako niedopuszczalna w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Powyższe postanowienie skarżącym zostało doręczone w dniu 19 stycznia 2015r. i zostali oni pouczeni, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty jego doręczenia wraz z uzasadnianiem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarżących pouczono również, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.
W dniu 24 stycznia 2015 r. S. Ś. nadał w piśmie zatytułowanym "zażalenie" sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, w której podniósł zarzut naruszenia art. 57 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Niewątpliwie zaś postanowienie o odrzuceniu skargi, jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe w danej sprawie. Zatem jedynym środkiem odwoławczym od tego orzeczenia jest skarga kasacyjna.
Zgodnie więc z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Natomiast z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych również przez doradcę podatkowego. Powołany art. 175 p.p.s.a. wprowadza przymus adwokacko – radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej co oznacza, że strona nie może sporządzić skargi kasacyjnej osobiście, oczywiście o ile nie posiada wymaganych kwalifikacji. O prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego strona została – co wyżej już wskazano - prawidłowo pouczona.
Jak z powyższego wynika skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie posiadającą wymaganych kwalifikacji przesądza o jej niedopuszczalności. Jeżeli zatem skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem wskazanego przepisu wojewódzki sąd administracyjny winien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (postanowienie NSA z 28.01.2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Praw. 2004, nr 5 s.202)
Z przedstawionych zatem względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie powołanego art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.