Uzasadnienie
Stowarzyszenie T. (dalej określana jako: strona skarżąca, Stowarzyszenie) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 października 2023 r. wydaną w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "[...]".
Ponieważ skarga Stowarzyszenia zawierała braki formalne, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Opolu wezwano stronę skarżącą do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenie wezwania - braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę w imieniu Stowarzyszenia do reprezentowania strony skarżącej oraz do przedłożenia statutu. W wezwaniu z 20 grudnia 2023 r. (k. 55 akt sądowych) wskazano zarówno termin do usunięcia braków formalnych (7 dni) jak i skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634] – dalej jako: p.p.s.a.). Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 22 grudnia 2023 r., co dokumentuje urzędowe poświadczenie doręczenia znajdujące się w aktach sprawy (k. 63 akt sądowych).
W zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie od dnia doręczenia wezwania strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego wezwania, ze skutkami w nim określonymi, stwierdzony brak nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że podstawowe wymogi, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie więc do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 28 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Z kolei przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada na przedstawiciela ustawowego lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nie budzi wątpliwości, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2005 r., sygn. II GZ 19/2005). W przedmiotowej sprawie taki brak niewątpliwie wystąpił. Skarga Stowarzyszenia została wniesiona przez T. W., który nie przedłożył dokumentu określającego umocowanie do jego reprezentowania.
W konsekwencji, wobec dostrzeżonych braków formalnych skargi skarżącego Stowarzyszenia, będącego stowarzyszeniem rejestrowym w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Jak wskazano powyżej, w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, co wystąpiło w sprawie - przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej – co także zostało zrealizowane. Zatem jak wskazano także powyżej podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Tym samym oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że jak wynika z akt sprawy, wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zostało wysłane za pośrednictwem operatora publicznego na adres skarżącej wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone 22 grudnia 2023 r. pełnomocnikowi pocztowemu – E. W. (co wynika z urzędowego potwierdzenia odbioru korespondencji k. 63). Jednocześnie wskazania wymaga, że strona skarżąca w skardze złożyła oświadczenie o rezygnacji z doręczenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, oświadczenie zawarte na ostatniej stronie skargi. Doręczenia dokonano zatem skutecznie.
Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 23 grudnia 2023 r. i upłynął w dniu 29 grudnia 2023 r. Strona skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie uzupełniła braku formalnego. Okoliczności te uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.