Uzasadnienie
Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga spółki z o.o. "T." z siedzibą w Poznaniu, reprezentowanej przez adwokata, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] października 2012 r. w sprawie odmowy zatwierdzenia akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych. W petitum skargi strona wniosła m.in. na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.
Jednocześnie skarżąca nie zawarła w uzasadnieniu skargi żadnych motywów wskazanego wniosku o ochronę tymczasową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tą możliwość.
Należy wyjaśnić, iż strona ubiegająca się o ochronę tymczasową ma obowiązek uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia tej ochrony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do skarżącego. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego.
Odnosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił żadnych motywów, które mogłyby świadczyć o zaistnieniu po jego stronie jakichkolwiek okoliczności wypełniających jedną z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., ani nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów na poparcie takich okoliczności. Jednocześnie na Sądzie nie spoczywał obowiązek wyręczania skarżącego w tej kwestii. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby konieczność rozważenia przez Sąd udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Powyższe uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny jego sytuacji w ramach rozpoznania niniejszego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego przepisu oraz art. 61 § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.