Uzasadnienie
Skarżący S. M., pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w rubrum postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 czerwca 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 20 czerwca 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 21 akt sąd.). Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o zwolnienie go od konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1001/16, starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 27 września 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 42 akt sąd.).
W piśmie z dnia 4 października 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 czerwca 2016 r. Wskazał, że jego sytuacja materialna uległa znacznej poprawie w związku z zasądzeniem i wypłaceniem mu przez Sąd Okręgowy w P., III Wydział Karny, w sprawie o sygn. akt [...], zadośćuczynienia w związku z niesłusznym aresztowaniem. Jednocześnie, z ostrożności procesowej, w obawie przed ewentualnym nieuwzględnieniem powyższego wniosku, wniósł warunkowo skargę na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 7 września 2016 r. W treści tej skargi podniósł, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy stał się nieaktualny z uwagi na znaczne poprawienie się jego sytuacji materialnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.
Z kolei stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku gdy strona nie uchybiła terminowi (por. uchwała NSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, dostępna na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było przedwczesne, albowiem w związku z wniesieniem przez skarżącego w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy, kwestia obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, zależy w takiej sytuacji od wyniku postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Należy zauważyć, że wobec zawartych we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnień skarżącego, odnośnie poprawy jego sytuacji materialnej i nieaktualnością jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, brak było podstaw do uwzględnienia (sformułowanego w drugiej części pisma z dnia 4 października 2016 r.) sprzeciwu skarżącego na postanowienie referendarza z dnia 7 września 2016 r. W tym kontekście wskazać należy, że skarżący wniósł sprzeciw jedynie warunkowo, z ostrożności procesowej na wypadek gdyby jego wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony (co de facto nie miało miejsca, gdyż wniosek ten był niedopuszczalny, jednakże należy wziąć pod uwagę to, że skarżący nie poniósł z tego powodu żadnych ujemnych skutków procesowych).
Ponadto skarżący w tym sprzeciwie jednoznacznie oświadczył, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest już nieaktualny. Tym samym Sąd uznał, że skarżący dobrowolnie zrezygnował z ubiegania się o tę formę pomocy.
Wobec powyższego Sąd ponownie wezwie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi i wyznaczy skarżącemu termin do jego uiszczenia. Wbrew twierdzeniom skarżącego w sprawie nie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, ponieważ termin ten nie rozpoczął biegu. A zatem, złożony w tym zakresie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej należy potraktować jako niedopuszczalny i na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucić.
W świetle stwierdzonych powyżej okoliczności Sąd nie może zatem dokonać oceny istnienia przesłanki z art. 87 P.p.s.a. w postaci istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu, albowiem wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 88 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.