Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2014 r. M. i E. K. zaskarżyli wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 12 sierpnia 2014 r. (k. 32 akt admin.), natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, została wniesiona w dniu 15 września 2014 r. (data nadania, koperta, k. 12 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślić należy, że termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji odrzuceniem skargi.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 12 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 32 akt. admin.), a zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności upływał z dniem 11 września 2014 r. Skarga natomiast, wbrew pouczeniu, została skutecznie wniesiona przez skarżących dopiero w dniu 15 września 2014 r. (data nadania, koperta, k. 12 akt sąd.). Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., albowiem w ocenie Sądu upłynął on bezskutecznie z dniem 11 września 2014 r.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.