Uzasadnienie
A w L pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] określającej stronie skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za [...]. W skardze Spółka wniosła cyt. "o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji organu odwoławczego do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody".
W odpowiedzi z dnia [...] na wezwanie Sądu z dnia [...] strona skarżąca wyjaśniła, że wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (postanowienie SKO z dnia [...], nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej jako: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej ogólnej zasady jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Sąd rozpatrując powołane przesłanki w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nadania rygoru wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za [...] stwierdził, że skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a. szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że wstrzymaniu wykonania mogą podlegać wyłącznie akty, które nadają się do wykonania. Tymczasem przedmiot skargi w rozpatrywanej sprawie stanowi postanowienie nadające rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie to ogranicza się wobec tego jedynie do stwierdzenia natychmiastowej wykonalności decyzji, a udzielenie ochrony tymczasowej, może mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, a więc stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia (por. post.
NSA z 1 grudnia 2011r., I FZ 403/11). Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie nie ma charakteru wykonalności, a zatem wniosek o wstrzymanie tego postanowienia jako niedopuszczalny podlega oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.