Uzasadnienie
UZASADNINIE
Decyzją z dnia [,,,]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. określił M. D. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz kwotę podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego za miesiące od stycznia do czerwca, za sierpień, i od października do grudnia 2004r.
W wyniku kontroli przeprowadzonej u podatnika w zakresie podatku od towarów i usług ustalono, iż w miesiącach: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, sierpień, październik, listopad, grudzień 2004r. dokonał on nieuzasadnionego obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków, których nie można uznać za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując tego obniżenia w okresie wystawienia faktur w: styczniu, lutym, marcu, kwietniu 2004r, podatnik naruszył przepis art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 88 ust. 1, pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w odniesieniu do faktur wystawionych na rzecz "D. M." w: maju, czerwcu, sierpniu, październiku, listopadzie oraz w grudniu 2004r.
Ponadto podatnik dokonując obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w oparciu o kserokopie faktur wystawionych w styczniu, marcu i w kwietniu 2004r., naruszył § 48 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.).
Poza tym w wyniku kontroli ustalono, iż strona dokonała nieuzasadnionego odliczenia podatku naliczonego wbrew przepisowi uchylonego z dniem 1 czerwca 2005r. § 14 ust. 2 pkt 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), dokonując odliczenia podatku wynikającego z faktur wystawionych w marcu oraz w maju 2004r. przez podmiot nieistniejący, bądź nieuprawniony do wystawiania faktur.
Według organu podatnik obniżył podatek należny o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT:
- - wystawionych przez P.Sp. zo.o. w W. (faktura z 10 stycznia, 10 lutego, 10 marca, 10 kwietnia, 10 maja, 10 lipca, 10 sierpnia, 10 września, 10 października, 10 listopada 2004r.). Jednocześnie w trakcie kontroli podatnik nie przedłożył rachunków szczegółowych, bilingów rozmów, ani umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
- - wystawionych przez firmę "F."- A. K. w P. (faktury z 10,18 i 26 marca 2004r., 27 maja 2004r.).
- - wystawionej przez Spółkę z o.o. "I." w W. (faktura z 25 maja 2004r.).
Faktury wystawione przez firmę "F." i spółkę "I." dotyczyły takich usług jak badanie rynku, sprzedaży, doradztwo marketingowe oraz prowizji handlowej za pozyskanie klienta, a ponadto za przygotowanie strategii marketingowej.
Przesłuchana w charakterze świadka A. K. zeznała, że nie wie czym zajmowała się "F." ponieważ tylko firmowała działalność pod tą nazwą. Faktycznie firmą "F." kierował jej wuj – S. R..
Przesłuchany w charakterze świadka S. R.-prezes spółki "I.", zeznał, że nie pamięta, czego dotyczyła umowa określona w fakturze VAT wystawionej dla firmy "D. M.", ani kto ją podpisał ze strony spółki. Nie pamiętał również jaką faktycznie wykonano usługę oraz jaką sporządzono w związku z tym dokumentację.
Jednocześnie świadek w odniesieniu do okazanych faktur wystawionych przez "F." zeznał, że nie pamięta jakie wydarzenia dokumentują.
W toku postępowania podatnik przedłożył wykaz firm sporządzony przez "F.". Oceniając zebrany materiał dowodowy organ stwierdził, że strona nie udowodniła, aby usługi wymienione w fakturach wystawionych przez "F." zostały wykonane.
Potwierdzeniem tych ustaleń był fakt, iż "I." w 2004r. złożyła deklaracje za styczeń i luty oraz za maj do grudnia, w których nie wykazała sprzedaży ani podatku należnego. Z kolei "F." złożyło deklaracje tylko za czerwiec i grudzień 2004r.
W odwołaniu z dnia 6 grudnia 2007r. decyzji organu zarzucono naruszenie art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W ocenie podatnika za naruszenie prawa podatkowego należy uznać zakwestionowanie faktur wystawionych przez firmę "F." na kwotę [...] zł.
Ponadto strona zwróciła uwagę na okoliczność, że przedstawiony wykaz firm, z którymi chciała współpracować, został sporządzony przez w/w podmiot.
Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zarzutu odwołania organ wskazał, że jedynym dowodem, który miałby świadczyć o wykonaniu usług przez firmę "F." jest dostarczana przy piśmie z 5 listopada 2007r. kserokopia, sporządzonego w części maszynowo, a w części odręcznie, wykazu firm. Z wykazu tego nie wynika dla kogo, ani przez kogo został sporządzony. Zeznania S. R. nie potwierdzają, aby to on był autorem wykazu firm.
W skardze z dnia 2 lipca 2008r. podatnik zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie art. 122,187 § 1 oraz 191 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie, że usługi firm "F." i "I." nie zostały wykonane, a ponadto, że usługi telekomunikacyjne nie były związane z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarczą. Podatnik zarzucił ponadto decyzji naruszenie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, a także art. 88 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez przyjęcie, iż nie ma możliwości obniżenia podatku wynikającego z otrzymania faktur z tytułu usług telekomunikacyjnych oraz usług świadczonych przez firmy "F." i "I".
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracji zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodność z prawem. Z kolei w oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.
Odnosząc się do zarzutu skargi w sprawie nieuznania przez organy podatkowe, iż usługi A. K. i spółki "I." zostały rzeczywiście wykonane, Sąd zwraca uwagę, że w aktach administracyjnych znajdują się:
- - pismo strony skarżącej z [...] listopada 2007r., do którego dołączono wykaz firm sporządzony – według oświadczenia strony - przez firmę "F." (k.122-133),
- - zeznanie M. D.z [...] lipca 2007r. (k.16-18),
- - zeznanie S.R.z [...] lipca 2007r. (k. 22-26),
- - zeznanie A. K. z [...]lipca 2007 r. (k. 27-31),
- - wyciąg z protokołu kontroli podatkowej u A. K. (k.56-61).
Z zeznań A. K. wynika, że prowadzona przez nią firma "F." służyła faktycznie jej wujowi S. R., działającemu na podstawie udzielonego mu przez siostrzenicę pełnomocnictwa. Z kolei S. R. nie potwierdził, aby kierowana przez niego spółka "I." wykonała na rzecz skarżącego konkretną usługę.
Z kolei skarżący, poza w/w wykazem firm, nie wskazał innych dowodów potwierdzających wykonanie usług przez firmę "F." i "I.".
Odnośnie zakwestionowania przez organy podatkowe obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT wystawionych przez P.-C. (k.96-101 i 107-116), to istotnie nie sposób ustalić, czy zostały one wystawione na numer telefonu należący do skarżącego. Sam podatnik zaś nie przedłożył innych dowodów potwierdzających zawarcie z operatorem umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
W tej sytuacji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe przepisów Ordynacji podatkowej wskazanych w skardze.
W konsekwencji nie można również podzielić zarzutu skargi odnośnie naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 25 ust. 1 pkt.3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit "a" oraz art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a także przepisów rozporządzeń wykonawczych do w/w ustaw - § 48 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002r. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004r., które powołano w podstawie prawnej decyzji organu I i II instancji.
Z treści przytoczonych przepisów ustawowych wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być (nie mogłyby być) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Jak wykazano wcześniej, skoro podatnik nie udowodnił, że miały miejsce dostawa towarów lub usług, a ponadto wydatki na ich nabycie nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (co Sądowi wiadomo z urzędu ponieważ wyrokiem o sygn. ISA/Po 996/08 z dnia 6 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję organu odwoławczego w sprawie określenia M.D. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004, ale nie podzielił zarzutów skargi dotyczących wykonania usług przez firmy "F." i "I." oraz w zakresie usług telekomunikacyjnych), to tym samym nie było podstaw do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w spornych fakturach.
W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/M.Bejgorowska /-/K.Pawlicki /-/K.Nikodem
M.R.-Ś