Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 24 września 2026 r., sygn. akt I SA/Po 1010/26

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta i Gminy K. W. postanowieniem z 01 kwietnia 2025 r., nr [...] wydanym względem A. S. (dalej zwanej również skarżącą) postanowił odmówić zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia skarżącej wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2023 r. (za okres od 01 stycznia 2023 r. do 31 sierpnia 2023 r.).

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżąca pismem z 14 marca 2025 r. wniosła o zawieszenie postępowania podatkowego. Skarżąca wskazała na postępowanie odwoławcze toczące się przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. od decyzji Starosty [...], wszczęcie procedury zmiany sposobu użytkowania budynku oraz wyrok WSA w Poznaniu z 10 października 2024 r., IV SA/Po 591/24.

Burmistrz uznał, że z wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania wynika, że traktuje ona jako zagadnienie wstępne postępowanie toczące się przed organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków jak i postępowania odwoławcze i sądowe oraz wszczęcie procedury zmiany sposobu użytkowania budynku.

Wyjaśniono, że przesłanki zawieszenia postępowania zostały enumeratywnie wymienione w treści art. 201 § 1-1c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm. – dalej w skrócie: "O.p.").

Uznano, że stan prawny w zakresie rodzajów gruntów i budynków wynikający z ewidencji gruntów i budynków na 2023 r. jest ustalony na mocy przeprowadzonej w 2021 r. przez Starostę [...] modernizacji w zakresie gruntów i budynków i kształtuje się następująco:

1. – działka nr [...], obręb L.: grunty: tereny mieszkaniowe ([...]) - 2.500,00 m2, grunty orne ([...]) - 0,7200 ha; budynki: budynek mieszkalny, pozostały budynek niemieszkalny;
2. – działka nr [...], obręb L.: grunty: grunty pod rowami ([...]) - 0,0300 ha.

Stan ujawniony w ewidencji gruntów i budynków nie uległ zmianie i nie został przez skarżącą skutecznie podważony. Skarżąca podejmuje wprawdzie w szerokim zakresie działania mające na celu podważenie zmian wprowadzonych przez Starostę [...] w 2021 r., jednak dane te nadal obowiązują.

Z powołanego przez skarżącą wyroku WSA w Poznaniu z 10 października 2024 r., IV SA/Po 591/24 wynika, że skarżąca w 2023 r. składała do Starosty [...] wnioski w sprawie zmian klasyfikacji gruntów i budynków, o przywrócenie użytku - grunty rolne zabudowane. Starosta decyzją z 09 lutego 2024 r. omówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z 21 maja 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja Inspektora została uchylona wskazanym wyrokiem. Zaznaczono przy tym, że Sąd nie wypowiedział się co do meritum sprawy, lecz stwierdził jedynie, że w sprawie miało miejsce naruszenie przepisów postępowania. Z załączonej przez skarżącą kserokopii zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 04 marca 2025 r. wynika, że termin ponownego rozpatrzenia odwołania zostaje przedłużony do 30 kwietnia 2025 r.

Wobec powyższego Burmistrz uznał, że nie ma prawa zawiesić prowadzonego postępowania podatkowego w oparciu o przekonanie skarżącej, iż dane w zakresie gruntów i budynków mogą ulec zmianie. Nie można przy tym z góry wykluczyć, że do zmiany tych danych w ewidencji gruntów i budynków może dojść w przyszłości. Uznano, że sprawa administracyjna dotycząca wpisów w ewidencji gruntów i budynków i sprawa sądowo-administracyjna z nią związana oraz sprawa administracyjna dotycząca zmiany sposobu użytkowania budynku nie pozostają w takim związku z postępowaniem w przedmiocie ustalenia podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2023 r., by nie było możliwe rozpatrzenie sprawy podatkowej. Zagadnienie wstępne jest bowiem przeszkodą uniemożliwiającą rozstrzygnięcie sprawy podatkowej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji określonej treści. Wskazano, że związanie organu podatkowego danymi z ewidencji gruntów i budynków wynikające z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r.

Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.) i art. 1a ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 70 ze zm.) przemawiają za tym, że oczekiwanie na prawomocne zakończenie postępowań administracyjnych w sprawie zmiany zapisów w ewidencji gruntów i budynków oraz zmiany sposobu użytkowania budynków nie jest podstawą do zawieszenia postępowania podatkowego. Uznano, że prowadzone postępowania w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków oraz zmiany sposobu użytkowania budynku pozostają bez wpływu na postępowanie wymiarowe za 2023 r., ponieważ ewentualne zmiany w zakresie gruntów i budynków będą wywoływać skutki na przyszłość.

Skarżąca wniosła zażalenie na wymienione na wstępie postanowienie organu pierwszej instancji. W konkluzji uzasadnienia zażalenia skarżąca wskazała, że zawieszenie postępowania jest zasadne w celu przeprowadzenia prawidłowego postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 26 marca 2026 r., nr [...] utrzymało w mocy wymienione na wstępie postanowienie organu pierwszej instancji.

Podkreślono, że treść wyroku WSA w Poznaniu z 10 października 2024 r., IV SA/Po 591/24 dołączona do zażalenia nie wnosi żadnych nowych okoliczności do sprawy. Wskazany wyrok nie powoduje także powstania "zagadnienia wstępnego", które stanowiłoby podstawę zawieszenia prowadzonego postępowania. Z powyższych względów za chybiony uznano zarzut, że organy podatkowe są związane wskazaniami zawartymi w tym orzeczeniu. Za chybiony uznano również zarzut ponownej zmiany zakresu pierwotnego postępowania podatkowego. Wyjaśniono w tym kontekście, że postępowanie podatkowe dotyczące ustalenia podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2023 r. za okres od 01 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. w stosunku do małżonków A. i S. S. na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej, jest przedmiotem odrębnego postępowania [...] zakończonego wydaniem decyzji w dniu 08 grudnia 2023 r. Wobec powyższych faktów postępowanie podatkowe toczące się za 2023 r. pod sygnaturą [...] w stosunku do skarżącej dotyczyć będzie wyłącznie okresu od 01 stycznia 2023 r. do 31 sierpnia 2023 r.

Skarżąca wniosła skargę na omówione powyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako wydanego z wadą prawną i bez wymogów postępowania dwuinstancyjnego oraz zobowiązanie organu drugiej instancji do merytorycznego i całościowego rozpoznania sprawy z wyjaśnieniem ostateczności decyzji i kiedy można ją zmienić. Wniesiono również o orzeczenie naruszenia art. 138 § 2 k.p.a., przejęcie przez sąd kontroli nad postępowaniem podatkowym. Wniesiono również o uznanie wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz orzeczenie zobowiązania naprawienia szkód, uchylenie postanowienia drugiej jak i pierwszej instancji. Wniesiono również o zwrot kosztów postępowania sądowego, kosztów sporządzenia pism i kosztów wysyłki w kwocie 150 zł oraz orzeczenie przewlekłości i bezczynności w postępowaniu z naruszeniem prawa.

W skardze podniesiono, że organ drugiej instancji "orzekając zaskarżone postanowienie utrzymując w mocy nie zwracając w ogule uwagi na wadliwość wydanego pierwotnie postępowania podatkowego". Podniesiono że jeżeli w sierpniu 2023 r. była darowizna działki i budynków to już wówczas organ podatkowy powinien zawiesić postępowanie podatkowe zgodnie z O.p., a nie kombinować i działać bezprawnie. Wskazano również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu pomija kluczowy dla sprawy fakt, że po wspomnianej darowiźnie zawartej 02 sierpnia 2023 r. organ podatkowy wszczął jeszcze jedno postępowanie podatkowe które było kluczowe dla obecnego postępowania co SKO zataja. Zdaniem skarżącej chybionym jest fakt, że w 2025 r. stwierdzono fakty istotne dla sprawy na oględzinach 14 marca 2025 r. Podniesiono, że stan faktyczny różni się znacząco od stanu z początku 2025 r., a zmiany zaszły w połowie 2025 r. i zasadne było by je uwzględnić.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Skarżąca w piśmie procesowym z 06 lipca 2026 r. rozszerzyła zarzuty skargi. W piśmie tym wskazano na "nie usunięcia wady prawnej w postępowaniu [...], czyli nie usunięcia błędnych decyzji tj zmiana decyzji ostatecznej Jako organ nieuprawniony i złamanie ordynacji podatkowej przez SKO podtrzymując decyzje,uchylanie się SKOod ponownego rozpatrzenia sprawy i naprawienia szkód, naruszenie art 138 par 2 K.P.A.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje

Skarga okazała się zasadna.

Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli legalności zaskarżonego postanowienia. W ocenie organów należało orzec o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia skarżącej wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za okres od 01 stycznia 2023 r. do 31 sierpnia 2023 r. Skarżąca kwestionuje powyższe zapatrywanie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze [tak: uchwała NSA z 26 października 2009 r., I OPS 10/09].

Zgodnie z art. 122 § 1 O.p., w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Jak stanowi z kolei art. 124 powołanego aktu, organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez stosowania środków przymusu. Rozwinięcie tej zasady stanowią m. in. postanowienia art. 217 § 2 O.p. Zgodnie z tym przepisem, postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. Zasada informowania o motywach rozstrzygnięcia i przekonywania o jego zasadności oznacza, że uzasadnienie decyzji czy też postanowienia powinno wyczerpująco informować stronę o motywach rozstrzygnięcia, odzwierciedlać tok rozumowania organu, a w szczególności powinno zawierać dokonaną przez organ wykładnię zastosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa.

Na organie podatkowym ciąży obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, który umożliwi nie tylko samej stronie zapoznanie się ze stanowiskiem organu, ale także pozwoli na przeprowadzenie kontroli sądowej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy strona postępowania zażąda tego, poprzez wniesienie skargi do sądu [por.: wyrok NSA z 6 czerwca 2019 r., II FSK 1954/17].

Zgodnie zaś z art. 127 O.p., postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. W świetle wskazanej zasady postępowanie odwoławcze polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej (podatkowej), która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Istotą administracyjnego toku instancji jest więc dwukrotne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, nie zaś kontrola zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu pierwszej instancji. Przyjęta konstrukcja zakłada więc ponowną analizę (badanie) sprawy w toku postępowania odwoławczego. Zadanie organu drugiej instancji nie ogranicza się do kontroli rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego [tak: wyrok NSA z 27 kwietnia 2022 r., I FSK 2245/21]. Zasada dwuinstancyjności postępowania tworzy obowiązek dwukrotnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, dwukrotnego ustalenia stanu faktycznego i dwukrotnej wykładni przepisów prawa [tak: wyrok NSA z 21 kwietnia 2017 r., II FSK 844/15].

Stosownie do postanowień art. 201 § 1 O.p., organ podatkowy zawiesza postępowanie:

1. 1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

1a) w razie zaprzestania pełnienia funkcji przez zarządcę sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, jeżeli postępowanie toczyło się z udziałem zarządcy sukcesyjnego;

1. 2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;
2. 3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;
3. 4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;
4. 5) (uchylony);
5. 6) (uchylony);
6. 7) w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ lub stwierdzającą nieważność decyzji;
7. 8) w razie wystąpienia o opinię Rady.

Na mocy art. 201 § 1a analizowanej ustawy, organ podatkowy zawiesza postępowanie w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2 pkt 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4.

Stosownie zaś do postanowień art. 201 § 1b O.p., organ podatkowy może zawiesić postępowanie:

1. 1) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest kraj, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego, jeżeli nie ma żadnych innych okoliczności poza objętymi wystąpieniem, które mogą być przedmiotem dowodu, albo
2. 2) jeżeli wszczęta została procedura wzajemnego porozumiewania się, w tym procedura arbitrażowa prowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest kraj, lub przyjęto wniosek w ramach procedury prowadzonej na podstawie przepisów działu II rozdziału 2 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych.

Jak stanowi zaś art. 201 § 1c analizowanej ustawy, organ podatkowy może zawiesić postępowanie:

1. 1) na wniosek lub z urzędu, gdy:
2. a) pomiędzy postępowaniami w sprawach dotyczących tej samej strony istnieje tego rodzaju związek, że na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu ma wpływ rozstrzygnięcie sprawy w innym postępowaniu, a rozstrzygnięcie sprawy w tym innym postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w § 1 pkt 2,
3. b) stan faktyczny lub zagadnienie prawne będące przedmiotem zawieszanego postępowania i innego postępowania w sprawach dotyczących tej samej strony są podobne, a pomiędzy tymi postępowaniami nie występuje związek, o którym mowa w lit. a;
4. 2) z urzędu, gdy przepis mający wpływ na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu jest przedmiotem postępowania przed:
5. a) Trybunałem Konstytucyjnym,
6. b) Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
7. c) sądem administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego organu jednostki samorządu terytorialnego.

Zgodnie z kolei z art. 201 § 1d O.p., zawieszenie postępowania na podstawie § 1c może nastąpić pod warunkiem, że:

1. 1) zgodę na zawieszenie postępowania wyrazi strona - w przypadku zawieszania postępowania z urzędu;
2. 2) zawieszeniu postępowania nie sprzeciwiają się strony, które nie wystąpiły z wnioskiem o jego zawieszenie - w przypadku zawieszania postępowania na wniosek.

Odnosząc powyższe regulacje do realiów niniejszej sprawy należy dostrzec, że organy podatkowe odmawiając zawieszenia postępowania podatkowego uznały, że w sprawie nie występuje przesłanka zawieszenia postępowania wyrażona w art. 201 § 1 pkt 2 O.p. W tym zakresie uznano, że wynik wskazywanych przez skarżącą postępowań administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych nie stanowi zagadnienia wstępnego.

W art. 201 § 1 pkt 2 O.p. użyto sformułowania "jest uzależnione". Jeśli coś zależy od danej sytuacji, to ona decyduje o tym lub ma na to decydujący wpływ ("Inny Słownik Języka P. ", praca zbiorowa pod red. M. Bańki, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2000, Tom P-Ż, s. 1231). Nie chodzi przy tym o jakikolwiek wpływ, ale o wpływ przewidziany prawem. Związek pomiędzy sprawą rozpatrywaną w postępowaniu podatkowym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polegać powinien na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi obligatoryjną podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Oznacza to, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy organ rozpatrujący i orzekający w sprawie nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania głównego. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania podatkowego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego [tak: wyrok NSA z 21 lutego 2018 r., I FSK 571/17]. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 O.p. może być wyłącznie kwestia prawna, która dotyczy istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, co oznacza, że takim zagadnieniem nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy. Wyjaśnienie wskazanych ostatnio okoliczności należy bowiem wyłącznie do obowiązków organu prowadzącego postępowanie w danej sprawie [por. wyrok NSA z 18 maja 2023 r., I FSK 461/19]. Zagadnienie wstępne nie ma miejsca gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez inny organ lub sąd [tak: wyrok NSA z 25 maja 2023 r., III FSK 40/23].

Kierując się powyższym należy uznać, że organy obu instancji trafnie uznały, że wynik wskazywanych przez skarżącą postępowań administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych nie stanowi zagadnienia wstępnego. Zakończenie wskazywanych przez skarżącą postępowań nie warunkuje bowiem wydania decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości i podatku rolnego. Prowadząc postępowanie podatkowe dotyczące zobowiązań we wskazanych podatkach organy są bowiem władne do poczynienia własnych ustaleń faktycznych. W tym zakresie organy podatkowe są w szczególności uprawnione do ustalenia jak kształtują się zapisy ewidencji gruntów i budynków, jak i przeprowadzenia ewentualnych przeciwdowodów.

W ocenie Sądu stwierdzenie, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. nie jest jednak wystarczające dla odmowy zawieszenia postępowania podatkowego. Argumenty podnoszone przez skarżącą we wniosku o zawieszenia postępowania podatkowego należało ocenić również przez pryzmat postanowień art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) i b) O.p. Następnie zaś rezultat tego rodzaju oceny powinien zostać odzwierciedlony w uzasadnieniach postanowień organów.

Należało rozważyć czy postępowanie prowadzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie będzie mieć wpływu na rozstrzygnięcie postępowania podatkowego. Należało rozważyć w szczególności czy ewentualna merytoryczna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie będzie stanowić źródła informacji pozwalających na stwierdzenie prawidłowości bądź nieprawidłowości danych wykazanych w ewidencji gruntów i budynków, a w konsekwencji na potwierdzenie lub pozbawienie wartości dowodowej tych zapisów. Rozważyć należało czy z punktu widzenia ekonomiki postępowania nie jest korzystne niejako wstrzymanie się z kwestią wymiaru podatku do czasu uprzedniego rozstrzygnięcia przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej kwestii prawidłowości dokonanej w 2021 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków odnoszącej się do działki nr [...].

W tym zakresie należało mieć w szczególności na uwadze, że ewentualna decyzja merytoryczna Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stanowić będzie (analogicznie jak treść zapisów ewidencji gruntów i budynków) dokument urzędowy, a więc szczególnego rodzaju dowód, z którym O.p. łączy domniemania wskazane w treści art. 194 O.p.

Odnosząc się do argumentacji skargi należy wyjaśnić, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji była tylko i wyłącznie kwestia zawieszenia postępowania podatkowego. Orzekając w przedmiocie zawieszenia postępowania organy podatkowe ograniczają się wyłącznie do zweryfikowania tego czy zaistniały podstawy dla tego rodzaju zawieszenia. Orzekając w przedmiocie zawieszenia organy nie weryfikują innych kwestii, w tym prawidłowości przebiegu dotychczasowego postępowania. Orzekając w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego organy nie są uprawnione do weryfikowania prawidłowości wydanych decyzji podatkowych.

W konsekwencji powyższego zamierzonego rezultatu nie mogą wywrzeć argumenty skargi kwestionujące prawidłowość dotychczasowego przebiegu postępowań podatkowych, jak i wydanych dotychczas decyzji. W realiach niniejszej sprawy Sąd nie jest również uprawniony do weryfikowania kwestii ewentualnej bezczynności czy też przewlekłości postępowania podatkowego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest bowiem zaskarżone postanowienie, nie zaś bezczynność czy też przewlekłość postępowania podatkowego.

Konkludując całokształt poczynionych powyżej rozważań należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie, jak również poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu. Wydając je nie przeanalizowano argumentów skarżącej podnoszonych na uzasadnienie wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego przez pryzmat postanowień art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) i b) O.p.

W toku powtórnego postępowania obowiązkiem organów podatkowych będzie uwzględnienie przedstawionej powyżej wykładni prawa oraz dokonanie przez jej pryzmat powtórnego rozpoznania wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania podatkowego. W tym zakresie organy ocenią argumenty skarżącej podnoszone na poparcie wniosku o zawieszenie postępowania podatkowego przez pryzmat art. 201 § 1c pkt 1 lit. a) i b) O.p.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 i art. 135 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt I. sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ostatnio ustawy. Na kwotę zasądzonych kosztów składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł.