Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2018 r., [...] (dalej: skarżąca), wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu części kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2017 r. Skarga została podpisana przez pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Wezwanie zawierało informację, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia [...] grudnia 2018 r. (k.: 30 akt sąd.). Termin uzupełnienia braków skargi upływał więc z dniem [...] stycznia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeśli pismem obarczonym brakami jest skarga, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku ich nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie, podlega ona odrzuceniu. Podkreślenia wymaga, że termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.
W rozpoznawanej sprawie, skarga została wniesiona przez pełnomocnika, jednakże, mimo wezwania, nie zostało wykazane stosownym dokumentem, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osoby umocowane do reprezentowania skarżącej. Wskazać należy, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odczytywane łącznie regulacje mają bowiem na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia czy pismo (skarga) zostało wniesione przez uprawnioną osobę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt: I GSK 1463/12, LEX nr 1239308, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt: II FSK 949/14, LEX nr 1467640).
Wobec tego, w rozpoznawanej sprawie, w związku z nieuzupełnieniem przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. O zwrocie stronie skarżącej wpisu uiszczonego od odrzuconej skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a.