Uzasadnienie
W petitum skargi skarżący [...], reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący nie jest w stanie jednorazowo spłacić zobowiązanie określone decyzją. Wyjaśniono, że pełni on nieodpłatnie funkcję w zarządzie [...] sp. z o. o. w [...], jest zatrudniony w spółce [...] sp. z o. o. w wymiarze całego etatu jako pracownik administracyjny. Skarżący obciążony jest kredytami zaciągniętymi wspólnie z żoną w Bankach – [...] na kwotę [...] zł, przy czym całkowity koszt tego kredytu to [...] zł. Kredyt zaciągnięty został umową z [...] stycznia 2008 r. na okres do [...] stycznia 2033 r. Z całkowitej kwoty kredytu i odsetek pozostała jeszcze kwota ok. [...] zł. i [...] S.A. na kwotę [...] zł przy czym kredyt indeksowany był kursem franka szwajcarskiego co stanowi, że spłacany jest według kursu tej waluty do kwoty [...].
Kredyt zaciągnięty został umową z [...] grudnia 2006 r. Do spłaty pozostała równowartość ok. [...] (umowy w załączeniu). W ocenie strony skarżącej wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi doprowadziłoby do wdrożenia egzekucji, polegającej przede wszystkim na zajęciu rachunków bankowych skarżącego i zakazie wypłat, co uniemożliwiłoby spłacanie kredytów doprowadzając do natychmiastowego rozwiązania umów kredytowych. W konsekwencji zaś egzekwowania kredytu jako długu hipotecznego z nieruchomości obciążonych hipoteką jako zabezpieczeniem spłaty kredytów. Wykonanie decyzji spowodowałoby więc nieodwracalne i trudne do usunięcia skutki. Do wniosku załączono umowy kredytowe i umowę o pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W wyjątkowych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., może być udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jej sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody. Przede wszystkim nie wskazał konkretnych okoliczności, z których wynika, że jego aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Skarżący załączył do wniosku jedynie kopię umów o kredyty wraz z aneksami oraz kopie umowy o pracę, jednak nie podał informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś przedmioty wartościowe, oszczędności, jaki jest stan majątkowy osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym.
W szczególności Sąd stwierdza, że argumentacja skarżącego zmierzająca do wykazania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi jego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niemożliwych do odwrócenia skutków z uwagi na zaciągnięte kredyty, nie jest przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji.
Sąd podkreśla, że fakt posiadania przez skarżącego zobowiązań kredytowych, nie może prowadzić do wniosku, że mogą one być zaspokojone kosztem należności wobec Skarbu Państwa. Potrzeba wydatkowania posiadanych środków na zaspokojenie zobowiązań kredytowych nie może być priorytetowo traktowana przed obowiązkiem uiszczenia należnego podatku i innych należności wobec Skarbu Państwa, które to należności powinny być zaspokojone w pierwszej kolejności.
Ponadto Sąd zaznacza, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1380/14, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jedynie ubocznie Sąd wskazuje, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ewentualna potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.