Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu pismem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] działając na podstawie art. 66 § 1 k.p.a, poinformował A. D., iż uczyni przedmiotem rozpoznania sprawę dotyczącą jej skargi na czynność egzekucyjną oraz, że złożone przez nią zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] powinna wnieść odrębnym pismem do Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. Z pisma organu wynika, że w dniu [...] października 2012 r. A. D. wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu skargę na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w Banku S. Jednocześnie w tym samym piśmie zobowiązana zakwestionowała zasadność nadania tytułom wykonawczym nr [...] klauzuli o skierowaniu do egzekucji, a więc zakwestionowała zasadność wszczęcia i prowadzenia na ich podstawie egzekucji. Powyższe zostało wniesione w 7-dniowym terminie do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji.
Zgodnie natomiast z art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie w sprawie zarzutów wydaje organ egzekucyjny. Z uwagi na powyższe, organ wskazał ponadto, iż zgodnie z art. 66 § 2 k.p.a, odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem w terminie czternastu dni od daty jego doręczenia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania.
Na powyższe zawiadomienie A. D. pismem z dnia [...] listopada 2012 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze tej powołała kilkanaście postanowień, wydanych w toku różnych postępowań egzekucyjnych, a w tym pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. Skarga ta stanowi w przeważającej części dosłowne powtórzenie treści pisma wniesionego przez nią w dniu [...] października 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej. W obu tych pismach skarżąca zarzuciła różnym organom bezprawne działania.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływana dalej jako: p.p.s.a.), Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przepis art.
66. § 1 k.p.a. zmieniony przez art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 grudnia 2010r. (Dz.U z 2011r. nr 6 poz.18) zmieniającej ustawę kodeks postępowania administracyjnego z dniem 11 kwietnia 2011r stanowi, że jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści § 2.
W związku z tym, że zawiadomienie, o którym mowa w art. 66 § 1. k.p.a nie ma obecnie formy postanowienia, na które służy zażalenie, na to zawiadomienie nie przysługuje skarga do Sądu. Zawiadomienie to nie jest bowiem innym niż określonym w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wobec czego skutkować to musi odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, iż Sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.