Uzasadnienie
Skarżący A. pismem z dnia [...] maja 2015 r. wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który po wypełnieniu należało przesłać Sądowi w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a").
Powyższe wezwanie wraz z wnioskiem zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2015 r. (k. 47 akt sąd.). Termin do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy upłynął z dniem [...] sierpnia 2015 r. Skarżący nie wypełnił powyższego wezwania Sądu.
Pismem z dnia [...] września 2015 r. referendarz sądowy w związku z wejściem w życie w dniu 29 sierpnia 2015 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), zawierającego nowy wzór wniosku o prawo pomocy, wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego przez skarżącego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 w zw. z art. 252 § 1, § 1a i § 2 P.p.s.a.).
Powyższe pismo wraz z formularzem PPF doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2015 r. Termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy minął z dniem [...] września 2015 r. Tymczasem skarżący, mimo upływu wyznaczonego terminu, nie złożył oświadczenia na obowiązującym urzędowym formularzu, przedłożył natomiast oświadczenie na nieobowiązującym formularzu.
Wobec braku wniosku o prawo pomocy w przewidzianej prawem formie, zarządzeniem z dnia [...] września 2015 r., referendarz pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw, w którym wskazał, że wniosek o prawo pomocy został złożony pod rządami rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., dlatego w niniejszej sprawie strona powinna złożyć wniosek na formularzu według rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., a nie według rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Na podstawie art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie tego wymogu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 P.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. Nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
W związku z wejściem w życie w dniu 29 sierpnia 2015 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), zawierającego nowy wzór wniosku o prawo pomocy, pismem z 10 września 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie wypełnionego i podpisanego przez skarżącego nowego urzędowego formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 w zw. z art. 252 § 1, § 1a i § 2 P.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, przesłano skarżącemu formularz odpowiedniego wniosku PPF celem jego wypełnienia i odesłania w odpowiednim terminie, wraz z pouczeniem o skutkach niedokonania tej czynności. Skarżący, mimo wezwania, nie zastosował się do ustawowego wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie.
Wymaga podkreślenia, że zgodnie z regulacją ustawową rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy każdorazowo musi być poprzedzone badaniem, czy wniosek ten spełnia wszystkie wymogi formalne.
W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy według wzoru obowiązującego na podstawie rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Jednak na to wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi i nie nadesłał wypełnionego formularza w wymaganym terminie. W związku ze zmianą przepisów do skarżącego wystosowano kolejny formularz obejmujący wniosek o przyznanie prawa pomoc według znowelizowanych przepisów zgodnie z rozporządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Jednakże skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Na marginesie Sąd zauważa, że wydanie niniejszego orzeczenia nie wyklucza możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z tym jednak zastrzeżeniem, iż warunkiem jego rozpoznania jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu według wzoru wymaganego przepisami rozporządzenia z dnia 19 sierpnia 2015 r.
W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 257 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 oraz § 4 P.p.s.a. wydał niniejsze zarządzenie.