Uzasadnienie
A. K., Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym [...] w P., reprezentowany przez doradcę podatkowego, pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony - Dyrektora Izby Skarbowej w P., z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, w zakresie określenia statusu komornika sądowego, jako podatnika podatku od towarów i usług.
Kwestionowanej interpretacji skarżący zarzucił m.in. naruszenie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm. - w skrócie: "ustawa o PTU") poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że komornik sądowy w ramach wykonywanych czynności egzekucyjnych nie należy do kategorii organów władzy publicznej i w związku z tym powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wnioskiem z dnia 3 lutego 2017 r. skarżący wystąpił o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu podjęcia przez NSA uchwały dotyczącej przedmiotowej kwestii. W argumentacji wniosku skarżący podniósł, że NSA postanowieniem z dnia 1 grudnia 2016 r. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy do komornika sądowego, w świetle jego statusu wynikającego z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2015 r. poz. 790 ze zm.), ma zastosowanie art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), czy art. 15 ust. 6 tej ustawy?"
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Powołany powyżej przepis reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Podkreślenia wymaga, że zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 grudnia 2016 r., o sygn. akt I FSK 1801/16, wydanym stosownie do art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj. - czy do komornika sądowego, w świetle jego statusu wynikającego z ustawy o komornikach sądowych i egzekucji ma zastosowanie art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o PTU, czy art. 15 ust. 6 tej ustawy.
W ocenie Sądu, w okolicznościach analizowanej sprawy zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., albowiem treść pytania prawnego sformułowana w ww. postanowieniu z dnia 1 grudnia 2016 r. związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. Tym samym należy uznać, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.