Uzasadnienie
Skarżący A. S., pismem z dnia 12 września 2017 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej A. S. za zaległości X. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako: "spółka") w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2013 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
W piśmie procesowym z dnia 9 listopada 2017 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, strona reprezentowana przez adwokata podała, że spółka X. w dniu [...] r. złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...], mocą której określono spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. Co istotne tożsamego zobowiązania w podatku od towarów i usług dotyczy orzeczenie o odpowiedzialności solidarnej skarżącego. Wśród zarzutów skargi podniesiono m.in. wadliwe zastosowanie przepisu art. 151a § 2 O.p., poprzez pozostawienie powyższej decyzji z dnia [...] r. w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
W piśmie procesowym z dnia 23 marca 2018 r. organ poinformował, że postępowanie podatkowe w sprawie zainicjowanej powyższym odwołaniem spółki zostało zakończone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2018 r., w którym stwierdzono, że spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Następnie pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 12 kwietnia 2018 r. poinformował, że na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej spółka wniosła skargę do WSA w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z zagadnieniem wstępnym (prejudycjalnym) mamy do czynienia w sytuacji, kiedy uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Oznacza to, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi powołany ostatnio przepis, istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik toczącego się już postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona.
Innymi słowy rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie, wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., powinien oceniać także w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego.
W ocenie Sądu w składzie orzekającym, w niniejszej sprawie powyższe warunki zostały spełnione. Postępowanie sądowe prowadzone przed tutejszym Sądem, pod sygn. akt I SA/Po 419/18, zainicjowane skargą spółki X. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. stwierdzające, że spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] r., mocą której określono jej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r., będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Nie budzi bowiem najmniejszych wątpliwości Sądu, że rozpoznanie sprawy w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki X. za zaległości podatkowe tej spółki może nastąpić dopiero wówczas, gdy wcześniej zostanie w sposób jednoznaczny rozstrzygnięta kwestia określenia tej spółce zobowiązania podatkowego, za które to zobowiązanie, z powodu braku jego uregulowania przez spółkę, członek zarządu ma ponieść solidarną odpowiedzialność.
Sąd w składzie orzekającym zauważa, że postępowanie w przedmiocie określenia spółce zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r., w wyniku wniesienia przez spółkę odwołania od decyzji określającej jej wysokość tego zobowiązania, nie zostało jeszcze definitywnie rozstrzygnięte. W szczególności nie została zbadana, podnoszona w skardze w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt I SA/Po 419/18, kwestia prawidłowości doręczenia decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] r., w której określono spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2013 r. Tymczasem wspomniana okoliczność doręczenia ma kluczowe znaczenie, m.in. w świetle treści art. 108 § 2 pkt 2 lit. a) O.p. Zgodnie bowiem z tym przepisem postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Zatem w pierwszej kolejności winna być przesądzona kwestia doręczenia decyzji z dnia [...] r. spółce X. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, aby następnie zbadać prawidłowość wszczęcia i prowadzenia postępowania co do odpowiedzialności podatkowej skarżącego A. S..
Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu, rozstrzyganie w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu tej spółki za tożsame zobowiązanie jest co najmniej przedwczesne. Skoro bowiem sprawa w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, za które podatnik (skarżący) ma ponosić odpowiedzialność subsydiarną nie została jeszcze definitywnie i prawomocnie zakończona, to brak jest tym samym podstaw do rozpoznania sprawy w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego, która w istocie ma charakter odszkodowawczy.
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że w okolicznościach badanej sprawy zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania, albowiem możliwość dalszego prowadzenia postępowania w sprawie ze skargi A. S. jest w pełni uzależniona od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego, o sygn. akt I SA/Po 419/18, zainicjowanego skargą spółki X. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2018 r.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.