Uzasadnienie
Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga J. G., reprezentowanego przez radcę prawnego R. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z [...] odmawiającą zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r.
Pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż działając w oparciu o udzielone mu pełnomocnictwo, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofa skargę J. G., która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.), strona skarżąca może cofnąć skargę, a jej oświadczenie w tym zakresie – co do zasady – wiąże sąd.
Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, a skarżący ma w pewnym stopniu ograniczoną możliwość zrezygnowania z ochrony prawnej w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd musi uznać czynność cofnięcia skargi za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna ze wskazanych wyżej przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc więc pod uwagę treść wskazanej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego wniesienia pisma cofającego skargę, zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W zaistniałym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ Katarzyna Wolna - Kubicka