Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lipca 2008 r. N. sp. z o.o. w K. wniosła, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2002.
Postanowieniem z dnia 28 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, z uwagi na to, że rozstrzygnięcie w sprawie zależało od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 30/07. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., ponieważ wspomniana sprawa przed Trybunałem Konstytucyjnym została zakończona wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r.
Pełnomocnik, działający w imieniu skarżącej Spółki pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. cofnął skargę na wskazaną powyżej decyzję. Składając takie oświadczenie strona skarżąca dała wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do Sądu, a w konsekwencji poddania sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.
Na podstawie art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W analizowanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. - Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O kosztach postanowiono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.
/-/ Małgorzata Bejgerowska