Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie dokonane na mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] października 2010 r. nr [...], zabezpieczenie na majątku podatnika przyszłych zobowiązań podatkowych, w sposób należyty zabezpiecza interesy Skarbu Państwa. Nadto w ocenie strony skarżącej brak ze strony podatnika jakichkolwiek działań zmierzających do ukrycia lub wyzbycia się majątku. Nie zachodzi również ryzyko przedawnienia zobowiązania podatkowego (str. 15 skargi).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy, możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Okolicznościami uznawanymi w orzecznictwie za wysoce szkodliwe i zarazem trudne do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 cyt. ustawy są, m.in.: poniesienie straty na życiu lub zdrowiu oraz pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811; postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, niepubl.).
Na skarżącym spoczywa zaś obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W badanej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jemu znacznej szkody. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie powołano prawnych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Tymczasem wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, (por: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji