Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, pismem z dnia [...] października 2009 r odpowiedział na wezwanie skarżącej E. S.A. do usunięcia naruszenia prawa przy wydaniu indywidualnej interpretacji z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi organ stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji, pouczając jednocześnie podatnika o przysługującym prawie do wniesienia skargi do tutejszego Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia.
Powyższa odpowiedź została doręczona w dniu 20 października 2009 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 listopada 2009 r.
Skarga na wskazaną interpretację indywidualną została nadana w placówce pocztowej w dniu 20 listopada 2009 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia (odcisk datownika na kopercie dołączonej do skargi k. -16 akt sądowych).
W piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 12 stycznia 2010 r. strona skarżąca podniosła, iż wnosząc skargę dochowała terminu 60 – dniowego, liczonego od daty wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia. Wskazała, że doręczone spółce w dniu 20 października 2009 r. pismo zostało wprawdzie zatytułowane jako "Odpowiedź na wezwanie do usunięcia" jednakże nie zawierało merytorycznej treści.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, między innymi na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach.
Wskazać należy, że wstępna kontrola skargi po jej wniesieniu do Sądu, sprowadza się do zbadania wymogów formalnych, w tym dotyczących zachowania ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 3 cyt. ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku, wezwania do usunięcia naruszenia prawa po wydaniu indywidualnej interpretacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, zgodnie z art. 53 § 2 powołanej ustawy.
Sposób liczenia terminu trzydziestu dni do złożenia skargi, w tym ustalenie upływu jego momentu końcowego, następuje według przepisów regulujących tryb postępowania przed sądem administracyjnym. Co do zasady w postępowaniu tym terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, zgodnie z art. 83 § 1 wymienionej ustawy. Na podstawie art. 83 § 3 cyt. ustawy oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85). Natomiast zgodnie z art. 86 - art. 89 wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może, po spełnieniu określonych w tych przepisach warunków, postanowić o przywróceniu terminu.
W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w P. pismem z dnia [...] października 2009 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie strony do usunięcia naruszenia prawa. Strona została prawidłowo pouczona o prawie wniesienia skargi do Sądu w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi nastąpiło w dniu 20 października 2009 r. Termin 30 - dniowy do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 listopada 2009 r. Skarga nadana została w placówce pocztowej w dniu 20 listopada 2009 r., a więc z uchybieniem terminu. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że nadanie skargi w dniu 20 listopada 2009 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, dlatego Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cytowanej ustawy odrzucić skargę.
Jerzy Małecki