Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z obowiązującą w dniu wniesienia skargi ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, w art. 16 oraz rozpoznaje skargi na bezczynność organów. Podobnie treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) obowiązującej w dniu rozpoznawania skargi przez Sąd wskazuje, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, akty organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów.
Z akt sprawy oraz ze złożonego na wezwanie Sądu oświadczenia wynika, że żądaniem skargi objęte jest rozstrzygnięcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny "o sposobie wykorzystania gruntów przez właścicieli". Skarżący wystąpili więc do Sądu z roszczeniem do rozpoznania którego sąd administracyjny nie jest właściwy.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji.
/-/ I. Konieczna