Uzasadnienie
"A" w W. Oddział Z. w Z. wystąpiło do Wójta Gminy G. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości od urządzeń odwiertów za miesiące od stycznia do sierpnia 2001 r.oraz o wydanie decyzji stwierdzającej brak obowiązku podatkowego od tych urządzeń za miesiące od września do grudnia 2001r.
Wójt Gminy G. postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 165 "a" Ordynacji podatkowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. w części dotyczącej urządzeń odwiertów należących do podatnika, a znajdujących się na terenie gminy G. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że kwestia nadpłaty w podatku od nieruchomości od tych samych obiektów była przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w ostatecznej decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] w związku z czym, wobec tożsamości wniosku z przedmiotem rozstrzygnięcia w świetle przepisu art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej nie jest możliwe wydanie merytorycznej decyzji.
W zażaleniu na to postanowienie " S".A. Z. zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisu art. 165 "a" Ordynacji podatkowej wobec nierozróżnienia pojęć "otwór wiertniczy" i "urządzenie odwiertów".
Wydana w dniu [...] decyzja dotyczyła odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości od odwiertów wiertniczych za rok 2001. Tymczasem urządzenie odwiertu, a urządzenie otworu wiertniczego to nie to samo. Urządzenie odwiertu znajduje się bowiem na powierzchni, a otwór wiertniczy to wyrobisko górnicze w skorupie ziemskiej, w którym zakończono czynności wiertnicze. Ukończony otwór wiertniczy nosi nazwę odwiertu. W związku z tym urządzenia otworów wiertniczych, a urządzenia odwiertów to dwa różne przedmioty.
Podatnik powołuje się w tej kwestii na przepis art. 58 prawa geodezyjnego i górniczego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy uznał, że żądanie podatnika zawarte w nowym wniosku pokrywa się z ostatecznym rozstrzygnięciem wydanym w tym samym przedmiocie, wobec czego nie można dwukrotnie rozstrzygać kwestii rozstrzygniętej ostatecznie decyzją.
Postanowienie to podatnik zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnosząc o jego uchylenie jako naruszające przepisy m. in. art. 165 i 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a także o zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu skargi "A" S.A. m. in. podnosi jak w dowołaniu, że odwiert nie jest pojęciem tożsamym z otworem wiertniczym. Odwiert nie jest obiektem budowlanym na gruncie, a więc nie może podlegać opodatkowaniu, zgodnie z uchwałą NSA z dnia 2 lipca 2001r. sygn. akt FPS 2/01. Urządzenia otworów wiertniczych nie są odwiertami.
Organy podatkowe mylą terminologię techniczną.
Organ odwoławczy wnosi o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Istota sprawy sprowadza się do kwestii czy "otwór wiertniczy" jest pojęciem tożsamym z "urządzeniem odwiertu".
Organy obu instancji stanęły n stanowisku, że pojęcia te dotyczą tego samego przedmiotu opodatkowania (budowli) i wobec wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości od budowli stanowiącej odwiert wiertniczy uznały, że w tej sytuacji nie może być wszczęte postępowanie podatkowe dotyczące tego danego przedmiotu tj. urządzenia odwiertu.
Innymi słowy organy podatkowe przyjęły, że odwiert wiertniczy jest tą samą budowlą co urządzenie odwiertu.
Wskazane pojęcia dotyczą zagadnień technicznych wynikających z przepisów ustawy z dnia 04.II.1994r. prawo górnicze i geologiczne (Dz. U. z 2005r. Nr 228, poz. 1947).
Organ odwoławczy, wbrew argumentom zażalenia, nie odniósł się do postanowień tej ustawy, co przy braku wiedzy fachowej w tym zakresie, mogło nastręczać Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu trudności w w./w zakresie. Zgodnie wiec z postanowieniami art. 122 Ordynacji podatkowej, obligującym organ podatkowy do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, należało – korzystając z możliwości przewidzianych w art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej – powołać biegłego, celem wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w/w okoliczności.
Organy podatkowe są bowiem zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać cały materiał dowodowy i następnie rozpatrzyć go, o czym jednoznacznie stanowi przepis art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zaniechanie dążenia do prawidłowego wyjaśnienia zakresu obu wyżej wskazanych pojęć miało istotne znaczenie dla kwestii zasadności wszczęcia postępowania na wniosek podatnika oraz dla rozstrzygnięcia merytorycznego tego wniosku.
Z tych względów uznać należy, że wydanie postanowienia na podstawie art. 165 "a" § 1 Ordynacji podatkowej odmawiającego skarżącemu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, jako niedopuszczalnego z przyczyny określonej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej tj. wobec rozstrzygnięcia sprawy inną ostateczną decyzją, było przedwczesne.
Postanowienie to zostało bezzasadnie utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które całkowicie pominęło argumenty zażalenia. W tym stanie rzeczy zarówno zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie mogą ostać się w obrocie prawnym, jako naruszające przepisy Ordynacji podatkowej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ J. Małecki
AR