Uzasadnienie
Urząd Skarbowy w W. decyzją z dnia [...] nr [...] określić A. W. zobowiązanie podatkowe z tytułu sprzedaży prawa majątkowego dnia 18 lutego 1999r. w kwocie [...]. Od w.w decyzji strona nie złożyła odwołania.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. postanowieniem z dnia [...] [...] dokonał zaliczenia nadpłaty wynikającej z zeznania podatkowego w podatku dochodowym za 2003r. na poczet zaległości wynikającej z w.w decyzji, która nie została przez podatnika wykonana.
Od tego postanowienia podatnik pismem z dnia 5 maja 2004r. złożył zażalenie.
Dyrektor Izby Skarbowej w P. po rozpatrzeniu zażalenia od postanowienia organu I instancji postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie o orzekł o zarachowaniu nadpłaty w podatku dochodowym za 2003r. w następujący sposób
* [...] na poczet zaległego zobowiązania,
* [...] na poczet odsetek za zwłokę.
A. W. pismem z dnia 30 lipca 2004r. na postanowienie organu II instancji złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Następnie pismem procesowym z dnia 10 stycznia 2006r. skarżący cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skoro skarżący pismem z dnia 9 stycznia 2006r. cofnął skargę i Sąd po analizie stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności, dlatego na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie należało umorzyć.
/-/ J. Małecki