Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1198/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Z.T. i A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości.
We wskazanym wyżej postanowieniu znalazła się oczywista omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu przedmiotu postępowania. Z uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika, że przedmiotem postępowania był podatek od nieruchomości za 2014 r., a nie za 2013 r. Omyłkę tę należało sprostować z urzędu.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie.
Z utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych wynika, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10).
Zaistniały błąd, wobec niespornych okoliczności sprawy, ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W konsekwencji zaistniała konieczność sprostowania uzasadnienia wyroku.
Odnosząc się do pkt 2 niniejszego postanowienia należy wskazać, że żądanie skarżących o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w postanowieniu WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r. w sprawie sygn. akt I SA/Po 1198/16 poprzez prawidłowe określenie sygnatury sprawy oraz numeru decyzji SKO w sentencji oraz treści uzasadnienia podlegał oddaleniu, albowiem tut. Sąd prawidłowo określił zarówno sygnaturę jak również nr decyzji w w/w postanowieniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.