Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2013 r. [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we [...] z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...],- zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. [...] akt sąd.), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem [...] grudnia 2013 r. Do chwili wydania niniejszego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, to przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] grudnia 2013 r., a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał z dniem [...] grudnia 2013 r. (art. 82 w związku z art. 83 § 1 P.p.s.a.). Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, w zakreślonym terminie nie dopełnił nałożonego na niego obowiązku procesowego.
W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a.