Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy odroczenia terminu do przekazania w formie jednolitych plików kontrolnych informacji o prowadzonej ewidencji.
Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] stycznia 2018 r. (k. 17 akt sąd.). Termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego upłynął z dniem [...] stycznia 2018 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Wymaga podkreślenia, że aby Sąd mógł ocenić skuteczność umocowania osób składających pisma procesowe konieczne jest, by osoba składająca pismo wykazała swoją legitymację procesową poprzez dostarczenie odpowiednich dokumentów. Osoby prawne działają w procesie przez organ uprawniony do działania w jej imieniu i organ ten ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Powyższe wynika z regulacji prawnej zawartej w art. 29 P.p.s.a. Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Braki formalne skargi mogą być uzupełniane w następstwie wezwania przez Sąd w terminie i ze skutkiem określonym w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Strona powinna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania w ogóle, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, wówczas ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Okoliczność, że strona jest reprezentowana przez pełnomocnika w niczym nie zmienia powyższego, co do znaczenia i charakteru prawa do sądu. Czynność prawna dokonana przez pełnomocnika i w zakresie jego umocowania powoduje bowiem powstanie praw lub obowiązków bezpośrednio po stronie reprezentowanego.
Tym samym wszelkie działania i zaniechania pełnomocnika w podejmowaniu określonych czynności procesowych odnoszą skutek prawny wobec mocodawcy (por. postanowienie NSA z 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2179/13, LEX nr 1452753).
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez ustanowionego przez Spółkę pełnomocnika. Do skargi nie został dołączony wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Wobec powyższego Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] stycznia 2018 r. W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony. Jednocześnie Sąd zauważa, że nadesłane przez pełnomocnika dokumenty nie są wystarczające do kompleksowej oceny udzielonego mu pełnomocnictwa.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w p. I. sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w p. II sentencji.