Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego P. przeprowadził postępowanie kontrolne w "A." sp. z o.o w zakresie podatku od towarów i usług za okres od 1.06.2004 r do 30.09.2004 r.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił za miesiąc sierpień 2004 r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego na należnym stanowiącej kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...],-zł. Natomiast decyzja z tej samej daty o numerze [...] określił za miesiąc wrzesień 2004 r. wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł wynikającej z różnicy między podatkiem należnym [...] zł, a podatkiem naliczonym [...] zł. Jako podstawę prawną wydania tej decyzji wskazano art. 21 §2 pkt.2,pkt.3,art.47 §1 i §3 art. 51 §1, art.53 §1i§4,art. 63 §1, art.207 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 nr 8 poz.60 /, art. 5 ust.1 pkt.4, art.19 ust.11, art.20 ust.5 art.20 ust.6, art. 29 ust.1, ust.2, art. 31 ust.1 art. 41 ust.1, art.86 ust1.,ust.2pkt.1 lit.a, art. 86 ust.2 pkt.4, ar.86 ust.10 pkt.2, pkt.3, art. 88 ust.1 pkt.4, art. 99 ust.12, art. 109 ust.4 i ust.7 pkt.2 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług / Dz.U. nr 54 poz.535 /
Z obszernych motywów przedstawionych w uzasadnieniu wynika jako fakt bezsporny,że podatnik w deklaracji VAT -7 za wrzesień 2004 r. wykazał jako podatek należny kwotę [...] zł, podatek naliczony do odliczenia kwotę [...]zl, i kwotę wpłaty [...]. zł Podatnik nie ujął w swojej deklaracji żadnej kwoty z przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Tymczasem z decyzji za sierpień 2004 r. wynika,że do przeniesienia za sierpień 2004 r. podatnik ma kwotę [...] zł. Zdaniem organu podatkowego podatek należny za wrzesień wynosi kwotę [....]zł, podatek naliczony [...]zł., podatek naliczony do odliczenia kwotę [...]zł. Wobec tego zdaniem organu podatnik zaniżył wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r. o kwotę [...]zł.
Wyjaśniono jeszcze,że zgodnie z art. 109 ust.7 pkt.2 ustawy p.t.u. nie zastosowano art. 109 ust.4 i nie wymierzono dodatkowego zobowiązania w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia tego zobowiązania,ponieważ zaniżenie zobowiązania wiąże się z nieujęciem podatku należnego w rozliczeniu za dany okres z tytułu dostawy lub świadczenia usług, od której podatek należny został ujęty w poprzednich okresach rozliczeniowych. Zaniżenie zobowiązania podatkowego za wrzesień 2004 r. związane jest z nieujęciem podatku należnego od zobowiązania podatkowego, który został wykazany przez podatnika w sierpniu 2004 r.
Od decyzji tej podatnik złożył odwołanie zarzucając naruszenie art. 51 §1 i art. 53 §1 ustawy Ordynacja Podatkowa oraz art. 109 ust.4 ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem odwołującego niesłusznie ustalono w decyzji zaległość podatkową oraz odsetki. W zakresie poprawności rozliczenia kwot podatku należnego i podatku naliczonego oraz orzeczonej kwoty zobowiązania podatkowego nie wniesiono zarzutów.
Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. na podstawie art. 233 §1 pkt.2 lit.a Ordynacji podatkowej, art. 5 ust.1 pkt.4, art.7 ust.1, art.19 ust.11, art.20 ust.5,art.31 ust.1,art.86 ust.2 pkt.1 lit.a, art.86ust.10 pkt.3, art.88 ust.1 pkt.4, art.109ust.7 pkt.2 ustawy o podatku od towarów i usług uchylił zaskarżoną decyzje w całości i określił kwotę zobowiązania podatkowego za wrzesień 2004 r. w kwocie [...]zł. w miejsce określonej przez organ I instancji kwoty. [...]zł.
Z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika,że zostały potwierdzone w całości ustalenia co do określenia wysokości kwot podatku należnego. We wrześniu 2004 r. podatnik zaniżył kwotę podatku należnego o [...]zł. i kwota podatku należnego za wrzesień 2004 r. powinna wynosić [...]zł.
Odnośnie kwot podatku naliczonego uznano,że spółce przysługiwało we wrześniu 2004 r. prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu w wysokości [...]zł., a nie jak przyjął to organ pierwszej instancji w kwocie [....]zł. Korygując ten błąd określono kwotę zobowiązania podatkowego na [...]zł. W tym stanie rzeczy uznano,że różnicą jaka podatnik winien zapłacić w stosunku do deklarowanej kwoty [...] zł a wynikającą z decyzji organu II instancji jest kwota [...] zł. Dalej wyjaśniono,że w sprawie nie zastosowano art. 109 ust.4 ustawy p.t.u, ponieważ tego przepisu nie stosuje się w przypadku gdy zaniżenie zobowiązania podatkowego wiąże się z nieujęciem podatku należnego w rozliczeniu za dany okres z tytułu dostawy lub świadczenia usług,od której podatek należny został ujęty w poprzednich okresach rozliczeniowych.W niniejszej sprawie zaś spółka zaniżyła zobowiązanie podatkowe wykazane w rozliczeniu VAT-7 za wrzesień 2004 r. o [...]zł..Jednakże kwota tego zaniżenia wynika z nieujęcia podatku należnego, który został wykazany w sierpniu 2004 r.
W ocenie organu odwoławczego niesłuszny jest zarzut zawarty w odwołaniu dotyczący naruszenia art. 51 §1 i art. 53 §1 Ordynacji podatkowej. Wskazano,że zgodnie z art. 21 §3 ordynacji podatkowej jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi,że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo,że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji organ podatkowy wydaje decyzję w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Decyzja organu pierwszej instancji określa wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie innej niż uczynił to podatnik w rozliczeniu VAT-7 za wrzesień 2004 r. W zaskarżonej decyzji nie określono kwoty zaległości oraz odsetek.Wskazano,że kwota zaniżenia zobowiązania podatkowego określona w decyzji wydanej na podstawie art. 21 §3 Ordynacji podatkowej nie zawsze musi być tożsama z kwotą ewentualnej zaległości.
Powyższa decyzja została zaskarżona do Sądu z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podobnie jak w odwołaniu zarzucił naruszenie art.51 §1 i art.53 §1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 109 ust.4 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu skarżący argumentował,że skoro zostało przyznane,że za miesiąc sierpień 2004 r. wystąpił fakt zawyżenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług i organ podatkowy dokonał przeniesienia owej nadwyżki to niezasadne jest twierdzenie o konieczności zapłaty odsetek. Jeśli bowiem organ posiadał środki na pokrycie zobowiązań podatkowych podatnika już w sierpniu 2004 r. pomimo, że wymagalność ich zapłaty urzeczywistniła się we wrześniu to nie jest możliwe wystąpienie zjawiska zwłoki w zapłacie podatku.
Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 16.02.2009 r. podał,że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...]zł. i dalej podał,że kwota tych odsetek postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego P.z dnia [....] r. została zaliczona po jej wpłaceniu na poczet zaległości podatkowych.
Zarządzeniem z dnia 26.02.2009 r. na podstawie art. 218 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd określił wartość przedmiotu sporu na kwotę [...]zł jako różnicę między kwotą określoną w II instancji na [...], a kwotą deklarowaną przez podatnika w deklaracji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację wyjaśniając,że zaskarżona decyzja nie obejmowała określenia kwoty zaległości podatkowej i odsetek wobec czego zarzut naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów art. 51 §1 i art.53 §1 Ordynacji podatkowej nie występuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne określa ustawa z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz.1269 /,stanowiąc w art. 1ust.2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli Sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz.1270, zwanej dalej p,p.s.a Oznacza to,że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sądy wtedy gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie, w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu.
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję gdy stwierdzi,że doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, albo innego naruszenia przepisów postępowania,jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Granice orzekania przez sąd administracyjny określa przepis art. 134 p.p.s.a, który stanowi,że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując w powyższym zakresie kontroli zaskarżonej decyzji należy jednoznacznie stwierdzić,że skarga nie jest uzasadniona a zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Na wstępie należy wyjaśnić,że przedmiotem skargi jest decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004 r. Na rozprawie sądowoadministracyjnej na pytanie sądu pełnomocnik skarżącego wyjaśnił,że określonej w zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości [...]zł nie kwestionuje. Natomiast kwestionuje wysokość odsetek wyliczonych na kwotę [..] zł w postanowieniu z dnia [...] r.
Sąd na rozprawie w trybie art. 106 §3 p.p.s.a wobec złożenia odpisu postanowienia przez skarżącego na rozprawie przeprowadził dowód z tego dokumentu.Z treści postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia [...] r. nr [...] wynika,że wpłata dokonana przez spółkę z dnia 12.09.2008 r. w kwocie [...] zł została zaliczona na poczet różnych należności w tym kwota [...] zł tytułem podatku od towarów i usług - odsetki - za okres 9/2004 r. Odnośnie innych zarachowań podatnik uczynił własnoręczne zapiski,że kwoty te zwrócono.
Na powyższe postanowienie podatnik nie złożył zażalenia.
Skoro skarżący kwestionuje kwotę naliczonych odsetek oraz samą podstawę ich naliczania, a nie złożył normalnego środka zaskarżenia na postanowienie określające odsetki to w obecnej chwili ma tylko możliwość uruchomienia środków nadzwyczajnych jakim są m.in. wznowienie postępowania w trybie art. 240 §1 pkt.8 ordynacji podatkowej w zw. z art. 219 ordynacji podatkowej.
Decyzja,która jest przedmiotem rozpatrywania przez sąd została wydana prawidłowo w oparciu o przepis art. 21 §3 Ordynacji podatkowej. W tej będącej przedmiotem oceny Sądu decyzji nie określono ani kwoty zaległości podatkowej ani też kwoty odsetek. Wskazywane w skardze przepisy art. 51 §1 i art.53 §1 Ordynacji podatkowej i art. 109 §4 ustawy o podatku od towarów i usług nie zostały zastosowane wobec czego nie jest możliwe aby zostały te przepisy naruszone.
Bezsporne w sprawie jest,że spółka zaniżyła zobowiązanie podatkowe wykazane w rozliczeniu VAT-7 za miesiąc wrzesień 2004 r. Kwota tego zaniżenia związana jest przede wszystkim z nieujęciem w tym rozliczeniu podatku należnego z tytułu dostawy towarów w ramach kontraktu E. [...],który został wykazany przez podatnika w poprzednim okresie rozliczeniowym tj. w sierpniu 2004 r.Argumenty organu odwoławczego,że w takim stanie faktycznym nie stosuje się przepisu art. 109 ust.4 są trafne i Sąd czyni je integralną częścią swego uzasadnienia.
W tym stanie faktycznym i prawnym żaden z zarzutów skarżącego nie ma uzasadnionych podstaw co sprawia,że na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz.1270 / Sąd skargę jako niezasadną oddalił.
/-/M.Jaśniewicz /-/G.Gorzan /-/E.Brychcy