Uzasadnienie
Pismem nadanym w dniu [...] listopada 2013 r. [...] zaskarżyła wskazaną w sentencji interpretację indywidualną z dnia [...] maja 2013 r. i jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu [...] września 2013 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Jak podała, w dniu [...] października 2013 r. otrzymała odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu datowaną na [...] października 2013 r., że z uwagi na uchybienie terminu do złożenia przedmiotowego wezwania nie ma możliwości jego merytorycznego rozpatrzenia. Zaznaczyła z ostrożności, że gdyby okazało się, że uchybiła terminowi do złożenia skargi to wnosi o jego przywrócenie, albowiem uchybienie nastąpiło bez jej winy. Wystąpiła bowiem o interpretację indywidualną z uwagi na wystawienie przez byłego pracodawcę błędnego dokumentu PIT -11, następnie pracodawca dokonał korekty PIT- 11. Skarżąca była przekonana, że nie jest zobowiązana do płacenia podatku od przychodu, którego nigdy nie otrzymała, co uznał sam były pracodawca korygując w/w PIT.
O tym, że jest zobowiązana do zapłacenia podatku dowiedziała się z pisma Urzędu Skarbowego wzywającego ją do zapłaty we wrześniu 2013r. i w ciągu siedmiu dni wystąpiła o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia. Wskazała, że nigdy nie została pouczona, o tym że indywidualna interpretacja, gdy jej nie zaskarży będzie obligowała ją do zapłacenia podatku, nawet w sytuacji gdy pracodawca uzna, że nie otrzymała od niego przychodu za 2012r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o odrzucenie skargi wskazując, iż skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z uchybieniem terminu. Organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...], odmówił skarżącej przywrócenia terminu do dokonania w/w czynności procesowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek nie podlega merytorycznemu rozpatrzeniu, bowiem skarga w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalna.
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi jego przywrócenie na podstawie art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w tym terminie.
Sąd administracyjny przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, obowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności.
Z akt sprawy wynika, że skarga w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalna, a zatem Sąd na obecnym etapie obowiązany jest odmówić przywrócenia terminu do jej wniesienia – nie dokonując przy tym merytorycznej oceny wniosku.
Wobec powyższego na podstawie art. 88 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.