Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako stronę skarżącą S. K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], określającą S. K. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżący S. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu skutecznie w dniu 18 sierpnia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 29 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 25 sierpnia 2016 r. Pismem datowanym na dzień 17 sierpnia 2016 r., nadanym w dniu 26 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 37 akt sąd.), skarżący poinformował, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - w skrócie: "P.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 216 P.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Powołane przepisy nakładają na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji (w niniejszej sprawie w drodze skargi) obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 sierpnia 2016 r. zawierający wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 29 akt sąd.), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na stronę obowiązku procesowego upływał z dniem 25 sierpnia 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął powyższego braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, albowiem za takowy nie można uznać pisma skarżącego datowanego wprawdzie na dzień 17 sierpnia 2016 r., gdyż zostało ono nadane w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 26 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 37 akt sąd.), a więc już po terminie. Tym samym pismo to jako spóźnione nie mogło wywołać żadnych skutków prawnych.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 215 § 1 i w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.