Uzasadnienie
Dyrektor Urzędu Celnego w Rz. decyzją z 14 września 1996 r. dokonał odprawy celnej sprowadzonych przez Radosława M. z zagranicy części do samochodu osobowego marki Opel Kadett /silnik niskoprężny, skrzynia biegów, zawieszenie przednie i tylne, układ kierowniczy i koła jezdne/ zgłoszonych w Posterunku Celnym w Ł. Decyzją tegoż Urzędu z 15 kwietnia 1996 r. dokonał odprawy celnej przywozowej sprowadzonego przez Mirosława G. nadwozia samochodu marki Opel Kadett zgłoszonego w Oddziale Celnym w O. Urząd Gminy w S. nad Wisłą stwierdził, iż z sprowadzonych części zmontowany został przez Zofię i Grzegorza F. Samochód osobowy marki Opel Kadett.
Urząd Celny w Rz. postanowieniami z dnia 13 października 1997 r. na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa wznowił postępowanie w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi wydanymi w oddziale celnym w O. zawartą w dowodzie odprawy celnej (...) z 15 września 1996 r. oraz wydaną w Posterunku Celnym w Ł. zawartą w dowodzie odprawy celnej (...) z 14 września 1996 r.
Wskazano, iż przedmiotem importu był samochód osobowy w stanie rozmontowanym i zgodnie z regułą 2/a/ Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej towar winien być klasyfikowany do pozycji 8703 taryfy celnej.
Decyzją z dnia 9 stycznia 1998 r. skierowaną do Radosława M. i Mirosława G. Dyrektor Urzędu Celnego w Rz. na podstawie art. 151 par. 1 pkt 2 w związku z art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa oraz art. 23 ust. 1 art. 26 ust. 1, art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ - uchylił decyzje zawarte w dowodach odpraw celnych przywozowych (...) z 14 września i (...) z 15 września 1996 r. i dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym pojazd samochodowy w stanie rozmontowanym /nie zmontowanym/ i wymierzył należności celne w kwocie 6.373,50 zł.
Organ celny ustalił, iż towarem celnym sprowadzonym z zagranicy przez importerów był używany samochód osobowy marki Opel Kadett, o czym świadczy, iż został zarejestrowany jak tzw. składak. Zgodnie z regułą 2a Scalonej Nomenklatury opracowanej przez Komisję Wspólnoty Europejskiej w Brukseli towar winien być klasyfikowany do pozycji obejmującej wyrób kompletny.
Mirosław G. wniósł odwołanie, wskazując iż zakupił za granicą jedynie nadwozie, które po dopuszczeniu na polski obszar celny sprzedał i nie miał już żadnego wpływu na dalsze jego przeznaczenie.
Prezes Głównego Urzędu Ceł zaskarżoną decyzją /art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa/ utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
Wskazano, iż obowiązująca taryfa celna importowa stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 151 poz. 737/ przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie stosowną konwencją opracowaną przez komisję Wspólnoty Europejskiej w B. Z reguły 2a wynika, iż wyroby niekompletne, jak również wyroby kompletne oraz wyroby znajdujące się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym klasyfikuje się do pozycji obejmującej wyrób kompletny.
Zgłoszone przez Radosława M. i Mirosława G. części do samochodu osobowego marki Opel Kadett - stanowią zasadnicze elementy samochodu w stanie nie zmontowanym /rozmontowanym/. Na podstawie dokumentów przedmiotowych odpraw celnych Zofia i Grzegorz F. zarejestrowali samochód osobowy.
Podkreślono, że dla zastosowania reguły 2a nie ma znaczenia fakt, iż przywiezione przez strony podzespoły i części zostały odrębnie odprawione w różnych dniach jak również i to, że po dopuszczeniu na polski obszar celny zostały odsprzedane za pośrednictwem komisu innym osobom.
Istotne - zdaniem organu odwoławczego - było to, że towar został zakupiony tego samego dnia tj. 12 września 1996 r. w tej samej niemieckiej firmie. Również w tym samym dniu tj. 19 wrzenia 1996 r. części i podzespoły zostały wstawione do auto komisu.
Powyższe świadczy, iż przywiezione przez strony części stanowił samochód w stanie nie zmontowanym /rozmontowanym/.
Mirosław G. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżący podkreślił, iż z zagranicy sprowadził jedynie nadwozie.
Z tego względu brak było jego zdaniem podstaw do stosowania reguły 2a. Zaskarżona decyzja wydana została zatem z naruszeniem art. 23 ust. 1 i art. 40 oraz art. 41 prawa celnego.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Podkreślono, że sposób sprowadzenia pojazdu samochodowego do kraju /w stanie kompletnym lub w częściach jest wyłącznie sprawą importera. Należy jednak odróżnić sprowadzenie pojazdu samochodowego od sprawdzenia części do tego pojazdu. Samochód nie przestanie nim być tylko dlatego, że w celu uniknięcia zapłacenia cła w przewidzianej kwocie został sprowadzony w częściach a następnie zmontowany.
Tego rodzaju nadużyciom zapobiegają wskazane wyżej reguły interpretacyjne taryfy celnej.
Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji, wskazując na brak podstaw do wznowienia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Należy podzielić pogląd organu odwoławczego co do wykładni reguły 2/a/ Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wynika z niej, że warunkiem istnienia wyrobu gotowego /w tym przypadku samochodu/ jest nie tylko jego rozmontowanie przed przekroczeniem granicy, ale także sprowadzenie takiej ilości części, z których można skonstruować wyrób kompletny /gotowy/. Nie ma przy tym znaczenia czy istniał wcześniej samochód, który następnie rozłożono na części, czy też zakupiono części w celu zmontowania samochodu w kraju.
Organy celne nie zwróciły jednakże uwagi, iż części do przedmiotowego samochodu marki Opel Kadett zostały sprowadzone nie tylko przez skarżącego ale również przez Radosława M. W tych sprawach wydane zostały odrębne decyzje o dopuszczeniu towaru na polski obszar celny. W dniu 14 września 1996 r. wydano decyzje o dopuszczeniu sprowadzonych przez Radosława M. silnika, skrzyni biegów, zawieszenia, układu kierowniczego i kół jezdnych w dniu 15 września 1996 r. o dopuszczeniu sprowadzonego przez skarżącą nadwozia.
Decyzje powyższe stały się ostateczne, a ich uchylenie lub zmiana /stwierdzenie nieważności/ oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie /art. 16 Kpa/.
Organ celny postanowieniami z 13 października 1997 r. na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 wznowił oba postępowania, przyjmując, iż przedmiotem importu był samochód osobowy w stanie rozmontowany.
Wbrew poglądowi organów celnych przyjąć należy, iż brak było podstaw do wznowienia postępowania.
Istota wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją ostateczną w celu sprawdzenia, czy jakaś z wad postępowania wymienionych w art. 145 par. 1 Kpa /w niniejszej sprawie pkt 5/ nie wpłynęła na treść decyzji.
W sprawie nie wyszły na jaw żadne istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję.
Skarżący /art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne - Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 z zm./ sprowadził jedynie nadwozie samochodowe a nie pojazd samochodowy w stanie rozmontowanym.
Fakt późniejszego zarejestrowania samochodu złożonego z sprowadzonych części tzw. składaka nie ma wpływu na legalność decyzji ostatecznych. Prawo celne nie zawiera bowiem przepisów, które umożliwiałyby przyjęcie wspólnej odpowiedzialności przez różne podmioty dokonujące obrotu towarowego z zagranicą.
Uznając, iż zaskarżone decyzje naruszają przepisy postępowania które miały istotny wpływ na wynik sprawy na podstawie przepisu art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.
Orzeczenie o zwrocie kosztów sądowych oparte jest na przepis art. 55 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.