Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] Dyrektora Izby Celnej w sprawie nr [...] została doręczona pełnomocnikowi adwokatowi A. B. w dniu [...]. W treści decyzji zawarto pouczenie, że skargę na tą decyzję można wnieść za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w terminie 30 dni. Siedziba Izby Celnej znajduje się w [...] przy ul. [...].
Pismem z dnia [...] wywiedziona została przez pełnomocnika skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga na powyższą decyzję zatytułowana odwołaniem, która została nadana w Urzędzie Pocztowym [...]. Koperta została zaadresowana "Urząd Celny Dyrektor Izby Celnej, ul. [...]". Pod adresem [...] znajduje się Urząd Celny, który prowadził postępowanie w pierwszej instancji. Skarga ta ostatecznie wpłynęła do Urzędu Celnego [...] w dniu [...]. Ten z kolei przekazał ją według właściwości drogą służbową do Izby Celnej [...]gdzie wpłynęła w dniu [...].
Zgodnie z art.53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do przepisu art.54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O przepisach tych został pouczony skarżący w treści decyzji Dyrektora Izby Celnej. Skarga została nadana w terminie trzydziestu dni, lecz do niewłaściwego organu, a właściwie do organu nieistniejącego, albowiem nie ma organu o nazwie podanej na kopercie adresowej przez pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem, a mianowicie "Urząd Celny Dyrektor Izby Celnej". Zgodnie zaś z utrwalonym w judykaturze i doktrynie poglądem wniesienie środka odwoławczego w terminie czy to wprost do sądu rozpoznającego środek odwoławczy, czy do organu niewłaściwego nie może być traktowane jako wniesienie tego środka odwoławczego w terminie (por. analogicznie uchwała Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 28.11.1987 r. w sprawie III CZP 33/87, publ.
OSNCP 1998/6/73; orzeczenie Sądu Najwyższego z 14.11.1973 r. w sprawie II CZ 183/73 publ. OSPiKA 1974/5/97; orzeczenie Sądu Najwyższego z 6.12.1965 r. w sprawie II PZ 80/65 publ. OSPiKA 1966/12/277; t. 7 do art.369 w T.Ereciński i inni Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego - Część pierwsza. Tom I, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1997, str. 531-2). Pogląd ten jest również podzielany przez komentatorów do art.54 p.p.s.a., gdzie wskazano, iż zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej oznacza, że wniesienie skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten którego działanie jest przedmiotem skargi powoduje, iż o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez organ niewłaściwy pod adresem właściwego organu administracji publicznej, czyli data przekazania pisma w niniejszej sprawie przez Urząd Celny drogą służbową do Izby Celnej (por. t.3 do art.54 w T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz i powołane tam orzecznictwo, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str.248). Faktycznie zatem skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Celnej w dniu [...], a zatem z przekroczeniem terminu do jej wniesienia.
Skargę wnoszoną po upływie terminu do jej wniesienia należy odrzucić. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt.2) i § 3 p.p.s.a. w zw. z art.16 § 2 p.p.s.a.
/-/ M. Jaśniewicz