Uzasadnienie
Wpis od skargi wynosi [...].
Wobec tego skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego P.J., złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi własną działalność gospodarczą. Jest jedynym żywicielem rodziny. Ma na utrzymaniu żonę i troje dzieci. Dochód skarżącego wynosi od [...]. Żona skarżącego nie pracuje, redaguje natomiast artykuły na zlecenie prasy lokalnej i wobec tego jej dochód wynosi od [...] do [...] miesięcznie.
Skarżący oświadczył, że nie korzysta z żadnych świadczeń rodzinnych, zapomóg, dotacji itp. Wskazał, że mieszka w domu swoich rodziców. Podał, że nie posiada jakichkolwiek możliwości zdobycia dodatkowych środków finansowych. Wskazał, że jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z trójką małoletnich dzieci. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Również osoby pozostające ze skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych wartościowych przedmiotów. Wskazał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje dochód w kwocie około [...] - [...], natomiast małżonka z tytułu umowy zlecenia około [...] - [...]. Zatem łączny dochód skarżącego i jego żony wynosi około [...].
W odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy M.Ś. pismem z dnia [...] wskazał, że koszty miesięcznego utrzymania skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wynoszą około [...], przy czym energia elektryczna [...], woda [...], koszty wyżywienia [...], gaz [...], telefon stacjonarny [...], telefon komórkowy [...], koszty lekarstw i leczenia [...], koszty nauki [...]. Skarżący oświadczył, że zarówno on jak i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie uzyskują żadnych dodatkowych dochodów ani też nie korzystają z pomocy opieki społecznej.
Skarżący i jego małżonka nie posiadają samochodów osobowych. Dom, w którym mieszkają ma powierzchnię około [...] z piwnicą i garażem, powierzchnia działki wynosi [...] m2. Skarżący i jego żona nie mieszkają z rodzicami. Małżonka skarżącego nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna, ponieważ zajmuje się trzyletnim synem. Do wniosku załączono kserokopie zeznań podatkowych za [...], odpisy z kont bankowych, zaświadczenie o wynagrodzeniu małżonki skarżącego.
Wniosek o udzielenie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie tylko w części przez zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 100,- zł.
Skarżący, jak wynika z akt spraw znajdujących się w I Wydziale Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ma kilka skarg (I SA/Po 1002/07 - wpis [...], I SA/Po 1003/07 - wpis [...], I SA/Po 1057/07 - wpis [...]) i wobec tego przyznając skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym uwzględniono tę okoliczność.
Zauważa się, że instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Należy jednak podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zatem prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł dochodów i bez majątku.
Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że argumentacja skarżącego odnosząca się co do braku jakichkolwiek środków finansowych na pokrycie wpisu należnego od skargi w rozpatrywanej sprawie nie jest wiarygodna. Skarżący osiąga stały miesięczny dochód, który jest wyższy od najniższego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. Również żona skarżącego uzyskuje, wprawdzie w niewysokiej kwocie, miesięczny dochód. Ponadto należy zauważyć, że prawa pomocy nie można traktować jako formy kredytu Państwa dla skarżącego, a do czego sprowadzałoby się uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w całości, tym bardziej, że skarżący jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi dochód.
Zatem redukcja wysokości wpisu od kwoty [...] do kwoty [...] stanowi przyznanie prawa pomocy adekwatne do sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej skarżącego. Skarżący w swoim wniosku i w pismach całkowicie pominął okoliczność swojej wiarygodności pożyczkowej, czy kredytowej, która to pozwoliła mu na zabezpieczenie środków na wynagrodzenie dla swojego pełnomocnika, domagając się finansowania w znacznej części ze środków Skarbu Państwa należności publicznoprawnych, do jakich należą wpisy w sprawach sądowoadministracyjnych. Godzi się bowiem zauważyć, że do kosztów postępowania sądowego należą zarówno koszty sądowe (w tym opłata sądowa pod postacią wpisu), o zwolnienie od których ubiega się M.Ś., jak również inne wydatki, w tym wynagrodzenie doradcy podatkowego. Zabezpieczając wydatki na koszty postępowania skarżący powinien w równym stopniu zadbać o możliwość pokrycia wszystkich ich składników, w tym przede wszystkim o charakterze publicznoprawnym.
Na obecnym etapie postępowania nie zwolniono skarżącego od ewentualnych przyszłych kosztów sądowych, ponieważ skarżący jest przedsiębiorcą i być może będzie posiadał środki pieniężne na uiszczenie tych kosztów. Również małżonka skarżącego może w przyszłości podjąć stałą pracę. Jeżeli natomiast skarżący nie będzie dysponował odpowiednimi środkami na opłacenie kosztów to będzie mógł zwrócić się ponownie o udzielenie prawa pomocy.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.
/-/V.Mielcarek