Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z [...] odmawiające wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od [...] do [...].
Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży gazu płynnego służącego do tankowania pojazdów za okres od [...] do [....] zostało zakończone ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.
Z tego powodu wszczęcie ponownie w tej samej sprawie postępowania o stwierdzenie nadpłaty naruszałoby art. 128 Ordynacji podatkowej.
Nowa decyzja rozstrzygająca sprawę, która została już ostatecznie rozstrzygnięta byłaby według Dyrektora Izby Celnej nieważna na podstawie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
W skardze na powyższe postanowienie P.B. wniósł o jego uchylenie w całości.
Zarzucił naruszenie art. 217 Konstytucji RP.
Zdaniem skarżącego decyzja ostateczna jest ważna, gdy nie została wydana z naruszeniem prawa. Z uzasadnienia skargi można wywnioskować, że skarżący zarzuca, iż decyzja ostateczna z [...] narusza prawo i dlatego nie może być traktowana jako decyzja ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustalenia organów celnych nie zostały przez skarżącego zakwestionowane. Wynika z nich, że przedmiot postępowania, a więc kwestia stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za okres od [...] do [...] został już rozstrzygnięty prawomocną decyzją, która nadal funkcjonuje w obrocie prawnym.
Skarżący dysponując odmowną decyzją o stwierdzenie nadpłaty za ten sam okres z [...] złożył ponownie wniosek o stwierdzenie nadpłaty.
W tym niespornym stanie faktycznym organ podatkowy, do którego złożono ponowny wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie mógł tego wniosku uwzględnić i zgodnie z treścią art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej musiał odmówić wszczęcia postępowania, W obrocie prawnym nie mogą bowiem funkcjonować dwie decyzje dotyczące tego samego przedmiotu.
Bez wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z [...] wykluczone jest wszczynanie postępowania w tym samym przedmiocie. W przeciwnym przypadku decyzja wydana po ponownym wszczęciu postępowania byłaby nieważna, bo dotyczyłaby sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej).
Decyzję ostateczną, a taka jest decyzja z [...] można wyeliminować z obrotu w trybie nadzwyczajnym, a więc stwierdzenia nieważności albo wznowienia postępowania, jeżeli istnieją przesłanki do wszczęcia takiego postępowania, a nie przez wydanie decyzji w tej samej sprawie w trybie zwykłym.
Oznacza to, że organy podatkowe właściwie zastosowały art. 165a Ordynacji podatkowej, a skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ K.Pawlicki /-/ J.Ruszyński /-/ J.Małecki uk