Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. wskazując, iż nie podlega ono wykonaniu (k. 14-14v).
W dniu 16 października 2007 r. skarżąca wniosła m.in. o "ponowne rozpoznanie wniosku o zawieszenie egzekucji" i zmianę powyższego postanowienia wskazując, iż "postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji może (...) zostać wykonanie (...) w formie przeprowadzenia egzekucji (k.19-20).
Zarządzeniem z dnia 25 października 2007 r. skarżącą wezwano do oświadczenia, czy jej pismo należy traktować jako zażalenie. Wobec braku odpowiedzi w zakreślonym 7-dniowym terminie pismo w oparciu o przepis art. 61 § 4 p.p.s.a. potraktowano jako wniosek o zmianę rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, iż Sąd jest związany postanowieniem z dnia 27 września 2007 r., w którym rozstrzygnął o niezasadności wniosku o wznowienie (art. 164 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Związanie sądu postanowieniem polega na tym, że nie może on arbitralnie zmienić lub uchylić swojego rozstrzygnięcia, chyba, że przepis szczególny na to zezwala. Takim szczególnym przepisem jest - co do zasady w odniesieniu do postanowień w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu art. 61 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie na wniosek strony lub z urzędu w razie zmiany okoliczności.
Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć - w przypadku rozpoznania wniosku o wstrzymanie - wskazanie przez stronę lub poczynienie przez Sąd odmiennych ustaleń w zakresie istnienia przesłanek z§ 3 art. 61 p.p.s.a., to jest wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku, gdy wniosek o wstrzymanie uznano za niezasadny ze względu na niewykonalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, zmiana powyższych okoliczności nie może wystąpić, bowiem w takim przypadku warunki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są w ogóle brane pod uwagę. Innymi słowy, w przypadku oddalenia wniosku o wstrzymanie ze względu na niewykonalność zaskarżonego postanowienia, ponownie złożony wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. nie może być uznany ze zasadny. Sąd zgodnie z treścią art. 164 p.p.s.a. jest związany swoim stanowiskiem wyrażonym we wcześniejszym postanowieniu, od którego, mimo pouczenia, strona nie wniosła zażalenia.
W tej sytuacji, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec, jak w sentencji.
/-/G. Gorzan uk