Uzasadnienie
Uzasadnienie
Burmistrz...decyzją z dnia...na podstawie art.21 §1 pkt 2 i §5 Ordynacji podatkowej, art.2, art.3 ust.1 i 4, art.4-6 ustawy z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2008r. Nr 121 poz.844 ze zm.), art.3, art.4, art.6, art.6a i art.6c ustawy z 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2006r. Nr 136 poz.969 ze zm.) oraz uchwały Rady Miejskiej z 8 listopada 2007r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości (Dz.Urz. wojew. Wielkopolskiego Nr 23 poz.467) i uchwały Rady Miejskiej z 6 grudnia 2007r. w sprawie stawek podatku rolnego (Dz.Urz. wojew. Wielkopolskiego Nr 23 poz.469) – ustalił I. N. i Z. N. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2008 w kwocie...zł.
W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, iż z informacji udzielonej przez Sąd Rejonowy w G. wynika, że nieruchomości objęte wymiarem podatku stanowią współwłasność podatników. Stosownie do przepisu art.3 ust.4 ustawy podatkowej – nieruchomość będąca przedmiotem współwłasności, co ma miejsce w niniejszej sprawie, stanowi odrębny przedmiot opodatkowania a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach.
Odwołanie wniosła I. N., domagając się uchylenia decyzji w części dotyczącej podatku od nieruchomości związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej i obciążeniem w całości tym podatkiem Z. N. Podała, iż z prowadzonej przez Z.N., który jest jej mężem, działalności gospodarczej nie uzyskuje żadnych dochodów i korzyści. Uważa, iż "co do odpowiedzialności solidarnej w niniejszej sprawie za długi podatkowe mają zastosowanie przepisy ordynacji podatkowej – art.107 i nast." W świetle przepisu art.111 §1 O.p. odpowiedzialności tej jednak nie ponosi, gdyż nie osiąga żadnych korzyści z prowadzonej przez Z. N. działalności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wskazał, iż z przepisu art.3 ust.4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika jednoznacznie, że obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Zasada solidarnej odpowiedzialności dotyczy zatem sytuacji, gdy jeden z współwłaścicieli wykorzystuje nieruchomość (lub jej część) dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.
Odnosząc się do powołanego w odwołaniu art.111 §1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził, iż przepis ten nie ma w sprawie zastosowania. Przepis ten określa bowiem odpowiedzialność członków rodziny podatnika. Tymczasem odwołująca w rozpoznawanej sprawie jest również podatnikiem, co wynika z przepisu art.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art.7 §1 Ordynacji podatkowej. Podatnikiem jest bowiem osoba fizyczna podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu (art.7 §1 O.p.). Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nakłada obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości na osoby fizyczne będące właścicielami (współwłaścicielami) nieruchomości.
- I. N.wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżąca zarzuciła, iż organ odwoławczy dokonał błędnej interpretacji przepisu art.111. Podkreśliła, iż w świetle przepisów podatkowych jej odpowiedzialność solidarna dotyczy odpowiedzialności osoby trzeciej. W takiej jednak sytuacji organ podatkowy winien wskazać:
- a) fakt stałego współdziałania członka rodziny z podatnikiem w prowadzeniu działalności gospodarczej,
- b) osiąganie korzyści z prowadzonej przez podatnika działalności.
Tymczasem skarżąca w okresie kiedy powstały zaległości podatkowe z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej przez jej męża nie współdziałała w prowadzeniu tej działalności i nie uzyskała z tego tytułu żadnych korzyści.
Skarżąca nie jest, jak to błędnie przyjęło SKO, podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Bezsporne jest, że skarżąca i jej mąż Z. N. są współwłaścicielami budynków i gruntu zajętych w określonej powierzchni na działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art.1a pkt 3 i 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006r. Nr 121 poz.844).
Stosownie do przepisu art.3 ust.1 pkt 1 i ust.4 ustawy – podatnikiem podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach.
Organ pierwszej instancji w świetle powołanych przepisów prawidłowo więc stwierdził, iż adresatami decyzji o wymiarze łącznego zobowiązania podatkowego są współwłaściciele przedmiotowych nieruchomości, na których ciąży solidarnie obowiązek podatkowy. Należy zaznaczyć, iż w odniesieniu do gruntów objętych podatkiem rolnym obowiązek podatkowy ciąży również solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (ustawa o podatku rolnym Dz.U. z 2006r. Nr 136 poz. 969 art.3 ust.5).
Wbrew wywodom skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie uznało, iż przepis art.111 Ordynacji podatkowej nie znajduje w sprawie zastosowania.
Zgodnie z przepisem art.107 O.p. w przypadkach i w zakresie przewidzianych w rozdziale 15 – za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swym majątkiem solidarnie z podatnikiem osoby trzecie. Z kolei podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej – podlegająca na mocy ustawy podatkowych obowiązkowi podatkowemu (art.7). Podatnik odpowiada całym swym majątkiem za wynikające z zobowiązań podatkowych podatki (art.26).
Nie budzi wątpliwości, iż skarżąca w świetle powołanych przepisów ustaw podatkowych podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku od nieruchomości i podatku rolnego. W tej sytuacji nie zachodzi przypadek odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, o której mowa w przepisie art.111 O.p. Obowiązkiem podatkowym jest zgodnie z art.4 O.p. wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Obowiązek podatkowy skarżącej wynika jednoznacznie z powołanych przepisów ustaw podatkowych.
Wskazać należy, iż w świetle przedstawionej regulacji prawnej na opodatkowanie nieruchomości nie mają żadnego wpływu wzajemne relacje między współwłaścicielami i ich konflikty co do zakresu posiadania wspólnej nieruchomości. Organ podatkowy nie miał więc prawnej możliwości ustalenia podatku w części dotyczącej powierzchni zajętej na działalność gospodarczą tylko od współwłaściciela, który tą działalność prowadzi.
Z tych powodów na podstawie przepisu art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/ K.Wolna-Kubicka /-/ W.Zygmont /-/ S.Małek